10 daagse dagbehandeling Den Ilp

In aanvulling op de individuele trajecten bieden we ook groepsbehandelingen aan die gedurende de behandeling gevolgd kunnen worden in aanvulling op het individuele traject.

Dagbehandeling

Soms is er meer nodig dan een wekelijkse individuele sessie om echt tot verandering te komen.
De dagbehandeling biedt een intensievere vorm van therapie, waarin je gedurende meerdere dagen werkt aan herstel, inzicht en emotionele veerkracht.

Deze vorm van behandeling is bedoeld voor cliënten die merken dat hun klachten of patronen diep verankerd zijn, of voor wie eerdere therapie onvoldoende resultaat heeft opgeleverd.

Hoe het programma eruit ziet

De dagbehandeling vindt plaats op onze locatie in Den Ilp, in een kleine groep van maximaal 8 deelnemers.

We combineren groepssessies, individuele gesprekken en interventies via het e-health platform (Therapieland).

De focus ligt op thema’s als hechting, grenzen, rouw, innerlijke criticus, traumabinding, overlevingsstrategieën, parentificatie, zelfliefde en gezonde relaties.

Lotgenotencontact , educatie, het ontwikkelen van emotioneel  bewustzijn en reflectie op groepsdynamiek zijn onderdeel van het therapeutische groepsproces.

dagbehandeling codepedentie experts
Bloemen

Wat kun je verwachten

  • Een gestructureerd programma verspreid over 10 dagdelen verspreid over 10 weken

  • Dagdeel per week van 10:00 tot 17:00 uur

  • Begeleiding in groepsvorm, met ruimte voor individueel werk

  • Interventies zoals CGT, motiverende gespreksvoering, ervaringsgerichte en lichaamsgerichte oefeningen

  • Regelmatige evaluaties om voortgang en aansluiting te bewaken

Alleen ga je sneller samen kom je verder.

iss_6117_01791

Voor wie is dagbehandeling geschikt?

De dagbehandeling is bedoeld voor volwassenen die merken dat ze steeds opnieuw vastlopen in zichzelf of in relaties.
Vaak hangen deze patronen samen met diepgewortelde thema’s als hechting, zelfbeeld, loyaliteit of persoonlijkheidskenmerken.
De behandeling is passend wanneer klachten niet op zichzelf staan, maar geworteld zijn in eerdere ervaringen van emotionele belasting of het overmatig zorgen voor anderen.

Klanttevredenheid

Koen

In het NU opkomen voor mijn innerlijke kind Toen ik mij aanmeldde was grenzen aangeven, nee zeggen en mijn eigen behoeften en wensen erkennen mijn grootste probleem. Mijn belangrijkste inzicht in mijn proces is in “HET NU” opkomen voor het innerlijke kind. Ik was al bekend met hechtingsstijlen, met codependency, overlevingsstrategieën en verslavingen maar pas bij Claudia heb ik geleerd om alle onderlinge verbanden te zien en vooral te voelen. Claudia heeft me laten zien en ervaren dat er ook heling mogelijk is. Ik ben nog niet zover maar het biedt hoop en verlichting. Net als eerdere stappen die ik heb gezet en gemaakt is dit een proces van erkennen, herkennen en uiteindelijk gewoon doen. Ik zou een ieder die met zichzelf worstelt op het gebied van liefde, intimiteit en verslavingsgedrag aanraden om zich te laten begeleiden door Claudia. Haar inzicht, professionaliteit en ervaringsdeskundigheid gaan hand in hand met betrokkenheid. Zij leeft ook haar eigen programma en is voor velen van ons een lichtend voorbeeld dat het zo ook kan. Dankjewel van Koen.

Anoniem

Heel hartelijke dank Claudia! Ik ben zo blij dat ik het 1 op 1 traject volg bij jouw GGZ instelling. Het is zo fijn dat ik me eindelijk begrepen voel en dat ik nu echt de kern kan aanpakken. Ik heb nu alle hoop op genezing! Ik heb het gevoel alsof ik hier mijn hele leven op heb gewacht, en nu eigenlijk heb gevonden. Dankjewel dat je deze organisatie begonnen bent. - Anoniem

Merel

“Toen ik Claudia Krumme vond zat in een manipulatieve relatie met een narcist waar ik op eigen kracht niet uit kwam. Claudia begreep wat ik doormaakte. Zonder te oordelen luisterde ze mijn verhaal aan. Al snel kreeg ik door dat ik echt leed aan relatieverslaving en codependentie. Tijdens het traject heb ik veel onverwerkt verdriet kunnen uiten.Ik kreeg veel inzichten, werd steeds krachtiger en vond mezelf steeds meer waard. Nu, 6 jaar later heb ik een (nieuwe) gezonde, gelijkwaardige relatie. Ik stel gezonde grenzen en zal deze nooit meer verbreken. Mijn verleden heb ik een plek kunnen geven. Dat was toen. Ik leef nu gelukkig! Mijn dank is enorm want leven zonder een relatieverslaving is zoveel fijner”. Merel uit Haarlem

D.P. Kluiwstra

Veilige en deskundige begeleiding. Zeer gevarieerd aanbod, algemeen en op maat. Absoluut life-changing.   DP

Dankbaar

Claudia's Care Center in Amsterdam heeft mijn ogen geopend met betrekking tot mijn patronen. Heb ook heb veel inzichten gekregen uit het boek 'Van leed naar liefde' Dankbaar voor de hulp en het delen van alle tools die nodig zijn om patronen te doorbreken.

Gelukkig is Claudia erg all-round op verslavingsgebied

Ik heb Claudia ontmoet bij de 12 stappengroepen van de NA (Narcotics Anonymous), waar ze mijn sponsor (= persoonlijk begeleider) was gedurende ongeveer een jaar. Claudia was mijn eerste echte sponsor binnen de NA, en toen ik haar ontmoette had ik nog regelmatig terugvallen in gebruik. Anderen hadden mij aangeraden om Claudia als sponsor te vragen, omdat ze binnen de NA toen al bekend stond als een kundig begeleider. En dit kan ik inmiddels zeker beamen. Claudia leerde me de basis van dit programma, en gaf me een stevig fundament mee, waar ik tot op de dag van vandaag (9 jaar clean met halverwege een kleine uitglijder van 1 avondje drinken) plezier van heb. Omdat ik steeds bleef terugvallen in gebruik (alcohol, speed, crack en heroïne), en nog op de methadon zat, heeft Claudia me geholpen om eerst naar een kliniek te gaan om van de methadon af te bouwen, en mijn basis te versterken. Want wat bleek: zolang ik nog methadon in mijn systeem had, reageerde mijn lichaam alsof ik drugs in mijn systeem had, en bleef ik dus trek houden. Dit is het zelfde als, zoals ze bij NA zeggen, “die eerste pakken”, waarna je in de obsessie komt en niet meer kan stoppen. Vandaar de uitspraak: “een is teveel, duizend nooit genoeg”. Op het moment dat ik abstinent was, ben ik deze ervaring blijven toepassen: ik wist dat ik niet die eerste moest pakken, omdat ik dan weer zou zijn overgeleverd aan mijn verslaving. Dit is ook stap 1 van de 12 stappen, welke ik samen met Claudia heb doorgewerkt. En vanaf dat moment bleef ik clean. Drugs of drank gebruiken waren nu geen optie meer, en ik wilde het ook echt niet meer. Maar ik had nog wel last van de gedachte dat ik geen plezier meer zou kunnen hebben op sociale gelegenheden zonder drank. Drank wordt door de NA immers ook als een drug gezien. Claudia leerde me dat dat een rouwproces is, en dat het er gewoon bij hoort, en dat gaf me veel kracht en vertrouwen. Eenmaal clean en nuchter merkte ik dat mijn verslaving weer de kop op stak op andere gebieden in mijn leven, zoals in de vorm van overmatig eten, en op het vlak van seksuele relaties. Gelukkig is Claudia erg all-round op het gebied van verslaving, en kon ze me helpen om ook op deze gebieden de 12 stappen methode toe te passen. Ook na de periode dat ze mijn NA sponsor was, heb ik haar zo nu en dan nog om advies gevraagd, en daar veel aan gehad. Ze leerde me zien dat al deze obsessies manieren waren van mijn onbewuste om niet bij mijn gevoel te hoeven zijn. Onder haar begeleiding heb ik langzaam de moed gekregen om dit toch, stapje voor stapje, aan te gaan. Inmiddels ben ik 9 jaar verder, en gelukkiger dan ooit. Ik werk nu sinds 3 jaar zelf in de kliniek waar ik destijds ben afgebouwd met de methadon, als ervaringsdeskundige. Het geeft me een super goed gevoel dat ik nu zelf alles wat ik geleerd heb, van Claudia en van anderen, door kan geven aan de cliënten waar ik nu mee werk. Liefs, Milou

Via Zoom en s’avonds

Ik vond het heel fijn dat de behandeling via ZOOM kon, de gesprekken met de hoofdbehandelaar ‘s avonds konden en er de extra optie voor een tweedaagse (groeps)dagbehandeling was.                                                                                                Monica

Dankbaar

Nadat ik een aantal sessies ‘Innerlijk Kindwerk’ heb gedaan bij Claudia besloot ik over te stappen naar de ademsessies. Ik heb een leven lang te maken gehad met dysfunctionaliteit in het gezin waar ik uit kom hetgeen pas echt manifest werd toen mijn ex en ik na 20 jaar uit elkaar gingen en hij mij beschuldigde van een persoonlijkheidsstoornis. Hij had zelf een fiks drankprobleem. Overigens is hij inmiddels reeds 7 jaar succesvol van de drank af en staan wij op harmonische voet met elkaar. Een stoornis had ik (ook beoordeeld door mijn psychologe) niet. Issues vanuit mijn eigen jeugd wel degelijk. Mede dankzij Claudia heb ik een grote doorbraak daar in kunnen maken vooral nadat ik een paar EMDR sessies heb gedaan. Hier in heb ik met name negatieve emoties rondom mijn moeder en broer kunnen verzachten en loslaten. Er was sprake van zowel emotioneel- als af en toe fysiek geweld (dat laatste door mijn broer). Door het verzachten en loslaten heb ik zaken die ik levenslang met me mee heb gedragen en die mijn zelfbeeld behoorlijk negatief beïnvloed hebben daar kunnen neerleggen waar ze horen; niet meer op mijn bordje en ben vervolgens nu in staat om ruimte te maken voor diepere werkelijke compassie zonder mezelf langer geweld aan te doen en me verantwoordelijk te voelen voor de dysfunctionaliteit van de ander. Ik ervaar Claudia als een enorm liefdevolle persoon die een zeer groot talent heeft om anderen met hoofd en hart op professionele wijze te helpen. Ik zie haar als iemand die zich volledig vanuit eigen levenservaring en – wijsheid, gecombineerd met professionele opleidingen heeft ontwikkeld tot de prachtige talentvolle liefdevolle therapeute die zij is. Ik raad haar aan een ieder aan die op liefdevolle doch duidelijke wijze dingen in zichzelf wil aangaan en opruimen! Liefs, Louise

Me & Anorexia

The first sign of Anorexia appeared for me when I just turned fifteen, in October 2014. Time had passed and I had grown increasingly anxious and unhappy about all the changes occurring in my body due to adolescence. On the outside, I seemed to be totally fine according to my surroundings, but in front of the mirror the reflection appearing made me feel unhappy, no matter what other people would tell me; I felt fat. Since a very young age I had been very active doing sports and I had recently discovered a true passion for long distance running. Being physically active, I knew that there was no risk for me to have any weight problems, but still my complex grew increasingly more important and it was taking over my life. Too many changes were occurring at the same time, more and more, I started to question my appearance and how I would look after this metamorphosis. Being constantly surrounded by Medias telling us how we should look and how we shouldn’t, I felt scared not to be good enough and to be rejected. I decided that there was no other solution than to control those changes. Since the beginning I only had very good intentions, deciding to make sure that I ate very healthily. But I gradually got lost in confusion and I started to eat less and less. I became literally scared of food, scared that the moment it would enter my mouth it would make me blow like a balloon. Mealtime became an enemy for me, and controlling what I was going to eat became the only reason for me to get up in the morning. Every day I drew back into my world of isolation, in which I was all alone with a little voice telling me what I was allowed to eat or not. This little terrorist had taken power over me. I was getting more and more tired, sometimes I even felt dizzy and my performance in running was not improving either. This upset me a lot but I couldn’t eat, the terrorist said no. I didn’t possibly understand why I felt so sad and absent-minded now that I had that control. I wasn’t being myself and although I tried, I couldn’t hide it. My mother slowly realized that my way of eating had changed and that it wasn’t at all suitable for the amount of sport I was doing. She tempted to warn me but I did not want to listen. I felt harassed and I was scared she would take away from me this control I was holding on so tight. Time passed and I had already lost three kilos, when I got a serious stomach flew which made me loose five additional kilos. At that time my mother seriously banged at my door and woke me up, in a rather harsh and straight forward manner. But miraculously that’s how she brought me back to reality and made me take my first step to recovery. I was scared to let go of the control the terrorist was offering me but somehow, I knew deep down, that I had to trust my mother. In addition, the new reflection in the mirror told me that this was not how I truly wanted to be. I was battling my way out of the grasps of my terrorist, admitting my disease and determined to get help. After staying a few days in Hospital, to make sure that I was in good conditions, with the entire support of my school, my friends and my family, I started taking regularly part in supervised groups in wish I was able to share my situation with other people having similar problems. By this mean I was able to learn more myself about what was happening to me, and realized most importantly, that I wasn’t alone. I tried to stay as open as possible about my terrorist because I was aware that isolation was a true danger. I wasn’t yet stronger than him and he could easily make me fall down the stairs again. I knew that staying honest and talking about it would be a security against forgetfulness. Anorexia is in fact, a disease which puts you in constant denial and the best way to act against it, primarily, is to stay honest to yourself and others. This is what saved me from never setting free from the lie I lived in. With the help of a nutritionist, I learnt to overcome my fear of food and I slowly started to enjoy it again. She gave me enough information to get back to a healthy weight again, but still, the unrealistic fear of getting fat was still anchored deep down in me. I then met Claudia Krumme who worked with me at a psychological level to help me overcome my fears. I gradually became more aware that the little voice commanding me was in fact Anorexia. I became stronger than the terrorist, and I finally was able to tell him off. I started to work on myself, trying to understand the roots of my disease. Through Mrs. Krumme’s process of working, involving the analysis of feelings of the individual, I finally learnt one essential thing. I realized that all the love of the world would not be enough to make me happy, until I would start accepting and loving myself first. People believing in me wouldn’t bring me faith until I would start to believe in myself. I realized that finally I was entirely alone, no one could make me decide to make me gain weight or change my state of mind apart from myself. I was the pill who could cure the illness. That was as far as my surroundings could lead me. I had to trust myself, have the courage to let go of my fears and make my steps, even if the road would be long and hard. Soon enough I decided that I had to use the same intense determination with which I had come down this sinister hole, to come back up again. I personally have to say that having clear goals helped me a lot. I want to lead a healthy life, and I want to take my passion for running further. In hard times, I remind myself those goals and they bring me hope and keep me going. Now waking up in the mornings, I feel I am growing stronger, daring, little by little, to let go from all my fears. I acknowledge the fact that I haven’t yet reached the end of the path of my recovery. The biggest part of it is yet to come: accepting myself just as I am. This step is indisputably one that each human being has to take, in order to survive throughout the life he has been given. I can see a very positive prospect in the course of my experience with Anorexia; my personal issues becoming so dominant over my existence at a rather young age, I realized that life has already given me a chance to learn the skill of acceptance of oneself, a skill which most of the people only attain towards the middle of their lives. Similarly, life has given me the opportunity to aquire serenity, tolerance, confidence and trust in myself, a challenge that I am willing to take. It wants me now, to let my mind come to peace with my body, a body with which I am destined to live with until the very last day. As to this day, I learnt not to suppress it. On the contrary, I am aware that throughout my life, in difficult time involving stress, anxiousness and doubt, he will be there to hunt me again telling me I am not good enough whatever I do. In those hard times, I manage to detect this terrorist, I analyze what he tells me but most importantly I do NOT listen to him. I give myself the choice of not giving it any importance and that is precisely what makes my strength. The healthy part of me has taken back the lead. I realized that Health, Happiness and my passion for running are much more important to me than the vicious quest of being the skinniest possible. I am thankful for all the support I am given and I consider myself unbelievably lucky to be supported by such caring people. I want to thank my family, the school staff for their amazing support, and Claudia Krumme for her help and guidance. But I am particularly grateful to my mother who since the first day was determined to help me defeat my little terrorist.

Ines

Hallo Claudia Het zomerpakket heeft me heel veel deugd gedaan in mijn proces en heel hard geholpen. Ik ben er nog niet mee klaar. Een maand is niet voldoende om het me allemaal eigen te maken. Ik ben nog steeds bezig bepaalde patronen met de 5 stappenmethode verder blijvend te ontmantelen. Ik voel dat ik regelmatig terugval in een overlevingsstrategie en het precies denk nodig te hebben om even adem te kunnen happen... en toch weet ik dat dit niet zo is... ik kan mezelf keer op keer het vertrouwen geven maar niet altijd op elke moment. Ik heb het pakket ook niet chronologisch geluisterd maar eerder gevoeld waar ik op dat moment nood aan had of mee bezig was en geplukt wat me dan verder bracht. Ik ben gelukkig wel zover dat de relatie volledig ten einde is... Ik hoef het rondje precies niet meer te lopen... Ik lijk ook steviger te staan in mijn gedachtewereld als ik opnieuw zou daten. Ik lijk veel minder naïef en veel selectiever precies. Ik hoop dat dit ook zo is in het echte leven... De combinatie van de meditaties met de webinars vond ik vooral heel fijn. De meditatie van de tovertuin heeft me denk ik enorm geraakt. Ik heb die ook veelvuldig geluisterd tot ik het zelfstandig kon toepassen. Ik merk dat ik weer een stapje verder ben aan de boeken die ik gehaald heb uit de bib.  Ze gaan nu allemaal over veerkracht, zelfliefde en zelfcompassie... Dankjewel voor het delen van al deze kennis en ervaring !! Warme groeten Ines