10 daagse dagbehandeling Den Ilp

In aanvulling op de individuele trajecten bieden we ook groepsbehandelingen aan die gedurende de behandeling gevolgd kunnen worden in aanvulling op het individuele traject.

Dagbehandeling

Soms is er meer nodig dan een wekelijkse individuele sessie om echt tot verandering te komen.
De dagbehandeling biedt een intensievere vorm van therapie, waarin je gedurende meerdere dagen werkt aan herstel, inzicht en emotionele veerkracht.

Deze vorm van behandeling is bedoeld voor cliënten die merken dat hun klachten of patronen diep verankerd zijn, of voor wie eerdere therapie onvoldoende resultaat heeft opgeleverd.

Hoe het programma eruit ziet

De dagbehandeling vindt plaats op onze locatie in Den Ilp, in een kleine groep van maximaal 8 deelnemers.

We combineren groepssessies, individuele gesprekken en interventies via het e-health platform (Therapieland).

De focus ligt op thema’s als hechting, grenzen, rouw, innerlijke criticus, traumabinding, overlevingsstrategieën, parentificatie, zelfliefde en gezonde relaties.

Lotgenotencontact , educatie, het ontwikkelen van emotioneel  bewustzijn en reflectie op groepsdynamiek zijn onderdeel van het therapeutische groepsproces.

dagbehandeling codepedentie experts
Bloemen

Wat kun je verwachten

  • Een gestructureerd programma verspreid over 10 dagdelen verspreid over 10 weken

  • Dagdeel per week van 10:00 tot 17:00 uur

  • Begeleiding in groepsvorm, met ruimte voor individueel werk

  • Interventies zoals CGT, motiverende gespreksvoering, ervaringsgerichte en lichaamsgerichte oefeningen

  • Regelmatige evaluaties om voortgang en aansluiting te bewaken

Alleen ga je sneller samen kom je verder.

iss_6117_01791

Voor wie is dagbehandeling geschikt?

De dagbehandeling is bedoeld voor volwassenen die merken dat ze steeds opnieuw vastlopen in zichzelf of in relaties.
Vaak hangen deze patronen samen met diepgewortelde thema’s als hechting, zelfbeeld, loyaliteit of persoonlijkheidskenmerken.
De behandeling is passend wanneer klachten niet op zichzelf staan, maar geworteld zijn in eerdere ervaringen van emotionele belasting of het overmatig zorgen voor anderen.

Klanttevredenheid

Debby

Wederom fantastische webinars! Enorm bedankt!!!

Cindy

Wat een geweldige, leerzame dag was dit weer! Ik ging 10kg lichter qua gevoel naar huis dan dat ik aankwam. Veel gevoeld, veel gehuild, veel gedeeld. Heb weer inzichten gekregen waar ik mee verder kan. Heel erg bedankt!

Peter

Het jaartraject heeft mijn leven ingrijpend veranderd en ten goede. Er is veel geheeld en ik heb veel geleerd. We spraken elkaar ongeveer een jaar geleden aan de telefoon. Alles in me zei toen ja en dat heb ik toen ook met jou gedeeld. De reis begon. De twee retreats waren intens transformerend en hebben me gebracht bij het inzicht dat ik het Ggz-traject heel hard nodig had en heb. De realisatie dat ik gedesorganiseerd gehecht ben en wat dat betekend heeft voor mijn leven kwam diep binnen. In het Ggz-traject is de heling verder gegaan met dank aan Anjo en Suzy. Vooral de lichaamsgerichte kant van de therapie grijpt diep in. De facto heb ik vanaf begin 2023 daar het werk gedaan en af en toe wat dingen van het jaarprogramma gedaan. De online bijeenkomsten heb ik redelijk trouw gevolgd en actief in geparticipeerd en dat was leerzaam. Het was fijn om soms ook bij te kunnen dragen. De essentie van het beginnen aan dit traject was liefdesverslaving en relatieverslaving.Dat ik de relatie met Madelon (in Spanje) heb kunnen beëindigen zegt veel over de groei, die ik op dat gebied heb kunnen doormaken. De nicotineverslaving zat deels aan die relatie (en aan de herinnering van mijn vader) vast en die heb ik ook kunnen beëindigen. De verslaving aan pijnstillers heb ik met manueel therapie en het werk bij Suzy los kunnen laten. Helaas is de verslaving aan eten en snoepen er heel dominant voor in de plaats gekomen. Dus dat is het volgende om aan te pakken. Op een wat dieper niveau heb ik een betere relatie met mijn innerlijk kind(eren). En dat is wezenlijk. De autonoom volwassen Peter raakt niet meer zo gedesoriënteerd als in het begin van het traject, toen ik extra hulp van Martina moest inroepen. Dus ik ervaar meer basis in mezelf. Al met al een enorme oogst van één jaar van leed naar liefde.

Als een ander mens vandaan gekomen

De ademretreat in Den Ilp gedaan in 2 delen. Voor mij een totaal onbekende wereld. Ik ben er als een ander mens vandaan gekomen. Een absolute aanrader. Rianne Ketting

Het ademen is m’n favoriet

Terug van Tenerife, waar ik een ontzettend mooie liefdevolle week heb mogen meemaken in het kader van het innerlijk kind. En eerlijk waar, ik heb nog nooit zoiets fijns ervaren. Zoveel warmte, vertrouwen, veiligheid en leerzame momenten terwijl we genoten van de schitterende omgeving, het heerlijke eten en het super relaxte programma waar ik me vol in stortte. Het ademen is m’n favoriet, maar ook de verlichtende "dik-chas" in de morgen van Wilna en Marianne waren een kroon op de dag. Dank je Claudia! Je was top!

Monique

De tranformational breath workshop was een verademing! Lichamelijk kreeg ik er meer energie van, voel ik mij lichter en gezonder. Daarnaast heeft het mij geholpen om emoties die vastzaten in mijn lichaam los te laten. Goed ademen is een belangrijke en gezonde leidraad wat mij vertrouwen in mijn lijf en kunnen geeft.

Jenny

Claudia, Dank je wel! Ik heb heel erg veel aan je challenge gehad! Ik weet wat ik moet doen en durf open en met vertrouwen naar de toekomst te kijken.

Me & Anorexia

The first sign of Anorexia appeared for me when I just turned fifteen, in October 2014. Time had passed and I had grown increasingly anxious and unhappy about all the changes occurring in my body due to adolescence. On the outside, I seemed to be totally fine according to my surroundings, but in front of the mirror the reflection appearing made me feel unhappy, no matter what other people would tell me; I felt fat. Since a very young age I had been very active doing sports and I had recently discovered a true passion for long distance running. Being physically active, I knew that there was no risk for me to have any weight problems, but still my complex grew increasingly more important and it was taking over my life. Too many changes were occurring at the same time, more and more, I started to question my appearance and how I would look after this metamorphosis. Being constantly surrounded by Medias telling us how we should look and how we shouldn’t, I felt scared not to be good enough and to be rejected. I decided that there was no other solution than to control those changes. Since the beginning I only had very good intentions, deciding to make sure that I ate very healthily. But I gradually got lost in confusion and I started to eat less and less. I became literally scared of food, scared that the moment it would enter my mouth it would make me blow like a balloon. Mealtime became an enemy for me, and controlling what I was going to eat became the only reason for me to get up in the morning. Every day I drew back into my world of isolation, in which I was all alone with a little voice telling me what I was allowed to eat or not. This little terrorist had taken power over me. I was getting more and more tired, sometimes I even felt dizzy and my performance in running was not improving either. This upset me a lot but I couldn’t eat, the terrorist said no. I didn’t possibly understand why I felt so sad and absent-minded now that I had that control. I wasn’t being myself and although I tried, I couldn’t hide it. My mother slowly realized that my way of eating had changed and that it wasn’t at all suitable for the amount of sport I was doing. She tempted to warn me but I did not want to listen. I felt harassed and I was scared she would take away from me this control I was holding on so tight. Time passed and I had already lost three kilos, when I got a serious stomach flew which made me loose five additional kilos. At that time my mother seriously banged at my door and woke me up, in a rather harsh and straight forward manner. But miraculously that’s how she brought me back to reality and made me take my first step to recovery. I was scared to let go of the control the terrorist was offering me but somehow, I knew deep down, that I had to trust my mother. In addition, the new reflection in the mirror told me that this was not how I truly wanted to be. I was battling my way out of the grasps of my terrorist, admitting my disease and determined to get help. After staying a few days in Hospital, to make sure that I was in good conditions, with the entire support of my school, my friends and my family, I started taking regularly part in supervised groups in wish I was able to share my situation with other people having similar problems. By this mean I was able to learn more myself about what was happening to me, and realized most importantly, that I wasn’t alone. I tried to stay as open as possible about my terrorist because I was aware that isolation was a true danger. I wasn’t yet stronger than him and he could easily make me fall down the stairs again. I knew that staying honest and talking about it would be a security against forgetfulness. Anorexia is in fact, a disease which puts you in constant denial and the best way to act against it, primarily, is to stay honest to yourself and others. This is what saved me from never setting free from the lie I lived in. With the help of a nutritionist, I learnt to overcome my fear of food and I slowly started to enjoy it again. She gave me enough information to get back to a healthy weight again, but still, the unrealistic fear of getting fat was still anchored deep down in me. I then met Claudia Krumme who worked with me at a psychological level to help me overcome my fears. I gradually became more aware that the little voice commanding me was in fact Anorexia. I became stronger than the terrorist, and I finally was able to tell him off. I started to work on myself, trying to understand the roots of my disease. Through Mrs. Krumme’s process of working, involving the analysis of feelings of the individual, I finally learnt one essential thing. I realized that all the love of the world would not be enough to make me happy, until I would start accepting and loving myself first. People believing in me wouldn’t bring me faith until I would start to believe in myself. I realized that finally I was entirely alone, no one could make me decide to make me gain weight or change my state of mind apart from myself. I was the pill who could cure the illness. That was as far as my surroundings could lead me. I had to trust myself, have the courage to let go of my fears and make my steps, even if the road would be long and hard. Soon enough I decided that I had to use the same intense determination with which I had come down this sinister hole, to come back up again. I personally have to say that having clear goals helped me a lot. I want to lead a healthy life, and I want to take my passion for running further. In hard times, I remind myself those goals and they bring me hope and keep me going. Now waking up in the mornings, I feel I am growing stronger, daring, little by little, to let go from all my fears. I acknowledge the fact that I haven’t yet reached the end of the path of my recovery. The biggest part of it is yet to come: accepting myself just as I am. This step is indisputably one that each human being has to take, in order to survive throughout the life he has been given. I can see a very positive prospect in the course of my experience with Anorexia; my personal issues becoming so dominant over my existence at a rather young age, I realized that life has already given me a chance to learn the skill of acceptance of oneself, a skill which most of the people only attain towards the middle of their lives. Similarly, life has given me the opportunity to aquire serenity, tolerance, confidence and trust in myself, a challenge that I am willing to take. It wants me now, to let my mind come to peace with my body, a body with which I am destined to live with until the very last day. As to this day, I learnt not to suppress it. On the contrary, I am aware that throughout my life, in difficult time involving stress, anxiousness and doubt, he will be there to hunt me again telling me I am not good enough whatever I do. In those hard times, I manage to detect this terrorist, I analyze what he tells me but most importantly I do NOT listen to him. I give myself the choice of not giving it any importance and that is precisely what makes my strength. The healthy part of me has taken back the lead. I realized that Health, Happiness and my passion for running are much more important to me than the vicious quest of being the skinniest possible. I am thankful for all the support I am given and I consider myself unbelievably lucky to be supported by such caring people. I want to thank my family, the school staff for their amazing support, and Claudia Krumme for her help and guidance. But I am particularly grateful to my mother who since the first day was determined to help me defeat my little terrorist.

Hennie

Eindelijk een duidelijk en compleet boek, ik las het in één ruk uit en heb nog noot zoveel aantekeningen gemaakt. Herkenning, erkenning, veel aha's en ook confrontatie. Claudia, je noemt de dingen gewoon zoals ze zijn en neemt geen blad voor de mond. Dankzij dit boek heb ik eindelijk inzicht gekregen in mijn relaties en ben ik dit intussen verder aan het uitspitten bij een psychologe. Dankjewel! Groetjes, Hennie

Ik voel eindelijk verbinding, liefde en warmte voor mezelf

Ik heb de laatste jaren al best veel bijgeleerd, ik ben veel zelfbewuster geworden. Lang ben ik op zoek naar mezelf geweest en lang ben ik op zoek geweest naar antwoorden op vragen die ik had. Zoals “waarom doe ik de dingen zoals ik ze doe”? Waarom ben ik alleen / zonder relatie? Etc. De laatste jaren heb ik veel antwoorden gekregen. Ik heb mogen leren wie ik ben, hoe mijn patronen in elkaar zitten, door welke drijfveer ik onbewust aangestuurd wordt. En ik heb bijgeleerd hoe ik bewuster kan worden, zodat ik steeds minder op de automatische piloot stuur, maar veel meer zelf aan het stuur zit. Bewust wording creëert keuze en keuze geeft meer balans. Hetgeen ik nu aan het doen met dmv jouw programma geeft nog meer verdieping en helderheid, dus nog meer antwoorden op vragen en dat is heerlijk, het is een feest van herkenning, zo fijn dat er nu “woorden” aan gehangen worden zodat er veel meer duidelijkheid is voor mezelf en begrip naar mezelf. Het is zo fijn steeds meer puzzelstukjes te ontvangen. Ik kan steeds beter plaatsen wat het is en waarom het is. Heel fijn vind ik de opbouw van je programma, elke keer een korte duidelijke uitleg met een oefening. Ik denk dat omdat ik al behoorlijk bewust ben de oefeningen me “makkelijker” afgaan dan gelijkgestemden die veel meer op onbewust niveau leven. Eerlijk gezegd denk ik dat als ik een aantal jaren geleden aan deze oefeningen was begonnen ik in no time vastgelopen was omdat ik gewoonweg niet goed door had wat ik doe. En met makkelijk bedoel ik meer dat ik het goed kan plaatsen en begrijpen en inzie hoe mijn patroon / drijfveer werkt op dit specifieke onderdeel, super interessant! Alles is een feest van herkenning tot nu toe, het typische type, de kenmerken van RV, de functie van verslaving, de hechtingsstijl, uitleg hoe RV ontstaat, de emo cyclus, de fasen van het herstel proces (en halleluja ik kan herstellen, er is een uitweg :-), de toelichting op verschillende methoden (cognitieve therapie, ik heb destijds kennis gemaakt met de scriptcirkel, een eye opener en het delenwerk hoe jij omschrijft heb ik leren kennen als voice dialogue). Heel mooi te ontdekken over het innerlijk kind en dat ik me niet meer alleen voel met een “gat in mijn ziel”, maar steeds meer gevuld, steeds meer bodem krijgt. Fijn om voor haar te mogen zorgen en hierdoor voel ik meer verbinding, warmte en liefde (waar het tenslotte om gaat), en ik weet dat ik mezelf dit kan geven. Ik snap nu ook dat emoties van “het kleine kind marieke” kan zijn, en zie dus het onderscheid tussen kind en volwassen. Ik heb de laatste jaren enorm veel bijgeleerd over beperkende gedachten en overtuigingen en hoe waanzinnig het werkt als je een beperkende overtuiging kunt doorbreken! Kortom, met jouw programma valt er voor mij nog meer samen en dat is super fijn! Het idee dat ik hier uit kan komen en dat ik in staat zal zijn een gezonde, liefdevolle relatie op kan bouwen met mezelf en met anderen zet mijn motor aan om dit programma goed door te werken, me eigen te maken. Er is niets liever wat ik wil, ik wil emotioneel gezond zijn. Ik heb hier al last van sinds ik me kan herinneren, wist nooit goed wat het was, en nu is het duidelijk en weet ik wat ik kan doen, hoe waanzinnig & geweldig is dat! Ik was al een heel eind op weg, maar dit is de kers op de taart :-). Ik weet zeker dat het me lukt. Ik heb ook altijd gezegd, mocht ik ooit moeder worden dan wil ik het anders voor mijn kind, maar ja, hoe dan? En nu is dat allemaal duidelijk, echt ik vind het fantastisch! Ik ben enorm dankbaar dat ik dit alles bijleer en dat ik het kan doorgeven aan mijn allerliefste dochtertje en aan anderen. Dankjewel lieve Claudia dat jij zoveel energie, liefde en moeite in dit mooie programma hebt gestopt en anderen wilt helpen, dikke knuffel! Groetjes, Marieke