Na vier maanden in het jaartraject bij Claudia en een bijzondere week op Ibiza, merk ik dat ik liever voor mezelf ben geworden. En het mooie is dat mijn omgeving mee verandert. Gister heb ik voor het eerst open met mijn moeder gepraat over vroeger. Ze vroeg me hoe ik beschadigd ben in mijn jeugd en zei dat ze erover wilde praten omdat ze geen idee had hoe en rond liep met het idee dat ze zich schuldig zou moeten voelen. Ik vond het heel moeilijk om het te benoemen en was bang voor een afwijzende reactie, ontkenning of boosheid. Maar ik heb open gepraat en gezegd dat ik als kind in de rol van haar partner terecht ben gekomen. Ik werd haar steun en toeverlaat en zij deelde al haar problemen met mij. Mijn moeder is zelf erg beschadigd in haar jeugd doordat zij een manisch depressieve moeder had en emotioneel en fysiek is mishandeld. Mijn vader dronk en was emotioneel niet beschikbaar voor haar. Er was altijd (de dreiging van) ruzie over zijn drankgebruik. Haar hele huwelijk was ze ongelukkig en als kind wilde ik maar één ding: mijn moeder blij maken en troosten en helpen. Mijn moeder wantrouwt anderen en kon vroeger geen aansluiting vinden bij andere volwassenen. Dus ze vond wat ze nodig had bij mij. Het mooie is dat ze gisteren open stond voor wat ik te zeggen had, al was het moeilijk voor haar om te horen. Ze zei hoe speciaal onze band altijd geweest is voor haar, maar ziet nu in dat het niet passend was bij mijn leeftijd en begrijpt nu ook waarom ik mezelf in het contact met anderen verlies. Ze is blij dat het beter met me gaat en dat ik grenzen stel nu. Voor mij was dit zo fijn. Na al het innerlijk kind-werk had ik geen bevestiging of erkenning meer nodig van mijn moeder. En volledig onverwacht, kreeg ik die nu toch. Wat een cadeau. Voor het eerst in jaren voelde ik me weer verbonden met mijn moeder. Een mooi gesprek vanuit liefde, zonder verwijten, zonder verdedigen, gewoon begrip over en weer. En zij vertelde ook dat ze zoveel niet geleerd heeft in haar jeugd en dat nu met terugwerkende kracht inziet. Bij mij viel een stuk angst weg. Mezelf eerlijk uitspreken is nieuw voor me, maar wat doet het me goed. Dank je wel Claudia Krumme en iedereen hier voor de lessen die ik leer. En ik weet dat dit nog maar het begin is, er wacht nog zoveel moois! Liefs, Sabine

Ik ben al jaren bezig mijn relatieverslaving de baas te worden en mijn jeugd te verwerken en had al veel therapieën gedaan en boeken gelezen. Bij Claudia hoorde ik voor het eerst over innerlijk kindwerk en transformational breath. Ik ging de uitdaging aan, vertrouwde erop dat ik verder zou komen bij Claudia, en volgde het online programma met coachingsessies. En wat ben ik verder gekomen!! Met name met het innerlijk kindwerk. De ‘rouwrand’ die altijd om mij heen hing is er af voor mijn gevoel. Mijn jeugd heeft meer een plek gekregen. Ik weet dat ik de moeite waard ben. Sta veel positiever en opener in het leven en ga meer de verbinding met mensen om mij heen aan. Ik vraag meer om hulp. Met mannen blijft het een leerproces. Ik ben nooit klaar, dat weet ik. Maar ik herken veel eerder dat het fout gaat of het een emotioneel niet beschikbare man is, en heb handvaten gekregen om er uit te stappen en bij mezelf te blijven. Onlangs ging ik mee met Claudia op retraite naar Tenerife. Ik ben nog steeds verwonderd over wat er daar allemaal gebeurd is. Ik weet nu niet alleen dat ik de moeite waard ben, ik vóel het voor het eerst ook. De meditaties, het ademen, de yoga, alles bij elkaar zorgde voor een transformatie bij mij waar ik nog niet mijn vinger op kan leggen maar waar ik heel erg blij mee ben. Er is een muur in en om mijzelf weg lijkt het. Ik maak deel uit van het geheel. Ik mag er zijn. Dat voelt heel fijn. Alsof ik eindelijk thuis bij mezelf ben. Van daaruit kan ik verder. Namasté Claudia, Marian en Wilna. Liefs, Anne