Voor wie zijn wij?

Voor wie is deze behandeling bedoeld?

Onze behandeling maakt deel uit van de gespecialiseerde GGZ en richt zich op het herstel van klachten die samenhangen met hechtingsproblematiek, persoonlijkheidskenmerken en vroegkinderlijk trauma.
Ze is bedoeld voor volwassenen die merken dat hun klachten verder reiken dan één gebeurtenis of levensfase, en die herhaaldelijk vastlopen in zichzelf of in hun relaties.
Vaak spelen er onderliggende patronen van angst, perfectionisme, afhankelijkheid of een laag zelfbeeld, thema’s die hun oorsprong hebben in vroegere ervaringen van onveilige hechting, loyaliteit of emotionele verwaarlozing.

Je herkent jezelf misschien in één of meer van de volgende situaties:

  • Je ervaart steeds spanning, leegte of onzekerheid in relaties.
  • Je hebt moeite met grenzen stellen of voelt je snel verantwoordelijk voor het welzijn van anderen.

  • Je komt regelmatig in ongelijkwaardige of destructieve relaties terecht.

  • Je voelt je vaak uitgeput, overprikkeld of emotioneel uitgeblust.

  • Je hebt last van angst, somberheid of burn-outklachten die samenhangen met relationele problemen.

  • Je hebt al therapie gevolgd, maar de onderliggende patronen blijven terugkeren.

ck-relatieverslaving-training

Wanneer onze zorg mogelijk niet passend is

We kunnen niet altijd de juiste zorg bieden. In de volgende situaties verwijzen we je graag door naar een andere vorm van hulp:

  • Actuele suïcidaliteit of crisisgevoeligheid die intensieve begeleiding vereist.

  • Een primaire verslaving of eetstoornis.

  • Een psychotische stoornis als hoofddiagnose.

  • Onvoldoende beheersing van de Nederlandse of Engelse taal.

  • Onvoldoende motivatie of draagkracht om aan verandering te werken.

Waarom deze behandelvorm?

Achter veel psychische klachten schuilt een dieper verhaal over hechting, zelfbeeld en de manier waarop we ons verbinden met anderen.
Wanneer je in het verleden onveiligheid, verlies of emotionele overbelasting hebt ervaren, kun je onbewust strategieën hebben ontwikkeld om te overleven: je aanpassen, zorgen, vermijden of controleren.
Op de lange termijn raken deze strategieën vaak uitgeput en werken ze tegen je.

Daarom bieden we een gedegen, reguliere GGZ-behandeling, gedragen door een holistische visie waarin de mens echt gezien wordt voor wie die is.
We geloven dat herstel begint bij echt contact: ruimte om te voelen, te begrijpen en te veranderen.
Onze behandelingen richten zich niet alleen op klachten, maar ook op de patronen en ervaringen die eraan ten grondslag liggen.
Zo ontstaat er ruimte om oude overlevingsstrategieën los te laten en nieuwe, gezonde verbindingen op te bouwen, in de eerste plaats met jezelf, en van daaruit ook met de ander.

ck-relatieverslaving-test
favicon

Werkwijze en team

Wil je weten of onze behandeling bij jou past? Plan vrijblijvend een screening.
Samen met Soraya, Anouk, Nikki of Danielle onderzoeken we wat jij nodig hebt voor duurzaam herstel.

Er verandert niets wanneer er niets veranderd

Klanttevredenheid

Eveline Vreeburg

‘Een kraakhelder en genuanceerd boek over relatie- en liefdesverslaving’ Ik heb dit boek met ontzettend veel plezier gelezen. Claudia weet complexe materie inzichtelijk te maken door gedragsdynamieken in kaart te brengen en bruikbare praktijkvoorbeelden aan te dragen. Het boek geeft niet één oplossing voor genezing, maar brengt alle manieren van zelfwerk samen en geeft vervolgens een genuanceerd beeld van de methoden die je kunt inzetten om duurzaam van liefdes- en relatieverslaving te helen. Omdat de schrijfster spreekt vanuit haar eigen ervaring voel je je als lezer werkelijk aangesproken. Vaak herkenbaar en vol nieuwe inzichten. Een van de beste boeken over deze thematiek die ik ooit las!

Ik voel eindelijk verbinding, liefde en warmte voor mezelf

Ik heb de laatste jaren al best veel bijgeleerd, ik ben veel zelfbewuster geworden. Lang ben ik op zoek naar mezelf geweest en lang ben ik op zoek geweest naar antwoorden op vragen die ik had. Zoals “waarom doe ik de dingen zoals ik ze doe”? Waarom ben ik alleen / zonder relatie? Etc. De laatste jaren heb ik veel antwoorden gekregen. Ik heb mogen leren wie ik ben, hoe mijn patronen in elkaar zitten, door welke drijfveer ik onbewust aangestuurd wordt. En ik heb bijgeleerd hoe ik bewuster kan worden, zodat ik steeds minder op de automatische piloot stuur, maar veel meer zelf aan het stuur zit. Bewust wording creëert keuze en keuze geeft meer balans. Hetgeen ik nu aan het doen met dmv jouw programma geeft nog meer verdieping en helderheid, dus nog meer antwoorden op vragen en dat is heerlijk, het is een feest van herkenning, zo fijn dat er nu “woorden” aan gehangen worden zodat er veel meer duidelijkheid is voor mezelf en begrip naar mezelf. Het is zo fijn steeds meer puzzelstukjes te ontvangen. Ik kan steeds beter plaatsen wat het is en waarom het is. Heel fijn vind ik de opbouw van je programma, elke keer een korte duidelijke uitleg met een oefening. Ik denk dat omdat ik al behoorlijk bewust ben de oefeningen me “makkelijker” afgaan dan gelijkgestemden die veel meer op onbewust niveau leven. Eerlijk gezegd denk ik dat als ik een aantal jaren geleden aan deze oefeningen was begonnen ik in no time vastgelopen was omdat ik gewoonweg niet goed door had wat ik doe. En met makkelijk bedoel ik meer dat ik het goed kan plaatsen en begrijpen en inzie hoe mijn patroon / drijfveer werkt op dit specifieke onderdeel, super interessant! Alles is een feest van herkenning tot nu toe, het typische type, de kenmerken van RV, de functie van verslaving, de hechtingsstijl, uitleg hoe RV ontstaat, de emo cyclus, de fasen van het herstel proces (en halleluja ik kan herstellen, er is een uitweg :-), de toelichting op verschillende methoden (cognitieve therapie, ik heb destijds kennis gemaakt met de scriptcirkel, een eye opener en het delenwerk hoe jij omschrijft heb ik leren kennen als voice dialogue). Heel mooi te ontdekken over het innerlijk kind en dat ik me niet meer alleen voel met een “gat in mijn ziel”, maar steeds meer gevuld, steeds meer bodem krijgt. Fijn om voor haar te mogen zorgen en hierdoor voel ik meer verbinding, warmte en liefde (waar het tenslotte om gaat), en ik weet dat ik mezelf dit kan geven. Ik snap nu ook dat emoties van “het kleine kind marieke” kan zijn, en zie dus het onderscheid tussen kind en volwassen. Ik heb de laatste jaren enorm veel bijgeleerd over beperkende gedachten en overtuigingen en hoe waanzinnig het werkt als je een beperkende overtuiging kunt doorbreken! Kortom, met jouw programma valt er voor mij nog meer samen en dat is super fijn! Het idee dat ik hier uit kan komen en dat ik in staat zal zijn een gezonde, liefdevolle relatie op kan bouwen met mezelf en met anderen zet mijn motor aan om dit programma goed door te werken, me eigen te maken. Er is niets liever wat ik wil, ik wil emotioneel gezond zijn. Ik heb hier al last van sinds ik me kan herinneren, wist nooit goed wat het was, en nu is het duidelijk en weet ik wat ik kan doen, hoe waanzinnig & geweldig is dat! Ik was al een heel eind op weg, maar dit is de kers op de taart :-). Ik weet zeker dat het me lukt. Ik heb ook altijd gezegd, mocht ik ooit moeder worden dan wil ik het anders voor mijn kind, maar ja, hoe dan? En nu is dat allemaal duidelijk, echt ik vind het fantastisch! Ik ben enorm dankbaar dat ik dit alles bijleer en dat ik het kan doorgeven aan mijn allerliefste dochtertje en aan anderen. Dankjewel lieve Claudia dat jij zoveel energie, liefde en moeite in dit mooie programma hebt gestopt en anderen wilt helpen, dikke knuffel! Groetjes, Marieke

Marit

Ik kan uren naar je luisteren! Dank je wel.

Trauma in je lijf voelen en releasen

Ik kwam binnen toen ik eigenlijk niet meer goed functioneerde in mijn leven. Ik werd totaal afgeleid door negatieve situaties, was mezelf verloren in co-dependent gedrag in een relatie, en zat hier helemaal vast in. Tijdens de behandeling heb ik gewerkt aan het verminderen van mijn destructieve patronen, waaronder me altijd aanpassen en de situatie willen controleren. Naast mentale technieken (realiteitszin ontwikkelen, situaties analyseren en doorvoelen, alternatieven ontwikkelen) heb ik vooral veel gehad aan de meer lichaamsgerichte tools (ademen, meditatie, trauma's in je lijf voelen en releasen, op mijn gevoel en intuïtie leren vertrouwen). Dit geeft me letterlijk iets om aan vast te houden. De mensen van het Centre weten precies waar ze mee bezig zijn en het zijn bovendien erg fijne warme mensen. Het spreekt me ook erg aan dat ik zo met meerdere behandelaars te maken heb gehad.

Goede handvaten

Tevreden met de bereikbaarheid, de communicatie en de duidelijkheid omtrent afspraken. In mijn geval een uitdaging om vooraf het kostenplaatje duidelijk te hebben met verzekeraar/eigen risico, en juist daar is heel fijn en duidelijk over gecommuniceerd. Dit maakte het voor beide partijen vooraf een duidelijk verwachtingspatroon, en daardoor achteraf ook een goed gevoel over het noodzakelijke achter het traject. De gesprekken in het traject met regie behandelaar waren prettig, en de gesprekken en het lichaamswerk met de behandelaar waren voor mij een enorm goede klik! Dit heeft mij goede handvaten gegeven om zelf op voort te kunnen gaan in mijn herstel proces, en een goed inzicht op de tools die ik al in mijn bezit had.                                                                                            Groetjes, Patricia

Femke

Heel fijn en helder. Goede kijk op de toekomst. Fijn ook dat ik nu eindelijk weet waar het vandaan komt. Femke

Me & Anorexia

The first sign of Anorexia appeared for me when I just turned fifteen, in October 2014. Time had passed and I had grown increasingly anxious and unhappy about all the changes occurring in my body due to adolescence. On the outside, I seemed to be totally fine according to my surroundings, but in front of the mirror the reflection appearing made me feel unhappy, no matter what other people would tell me; I felt fat. Since a very young age I had been very active doing sports and I had recently discovered a true passion for long distance running. Being physically active, I knew that there was no risk for me to have any weight problems, but still my complex grew increasingly more important and it was taking over my life. Too many changes were occurring at the same time, more and more, I started to question my appearance and how I would look after this metamorphosis. Being constantly surrounded by Medias telling us how we should look and how we shouldn’t, I felt scared not to be good enough and to be rejected. I decided that there was no other solution than to control those changes. Since the beginning I only had very good intentions, deciding to make sure that I ate very healthily. But I gradually got lost in confusion and I started to eat less and less. I became literally scared of food, scared that the moment it would enter my mouth it would make me blow like a balloon. Mealtime became an enemy for me, and controlling what I was going to eat became the only reason for me to get up in the morning. Every day I drew back into my world of isolation, in which I was all alone with a little voice telling me what I was allowed to eat or not. This little terrorist had taken power over me. I was getting more and more tired, sometimes I even felt dizzy and my performance in running was not improving either. This upset me a lot but I couldn’t eat, the terrorist said no. I didn’t possibly understand why I felt so sad and absent-minded now that I had that control. I wasn’t being myself and although I tried, I couldn’t hide it. My mother slowly realized that my way of eating had changed and that it wasn’t at all suitable for the amount of sport I was doing. She tempted to warn me but I did not want to listen. I felt harassed and I was scared she would take away from me this control I was holding on so tight. Time passed and I had already lost three kilos, when I got a serious stomach flew which made me loose five additional kilos. At that time my mother seriously banged at my door and woke me up, in a rather harsh and straight forward manner. But miraculously that’s how she brought me back to reality and made me take my first step to recovery. I was scared to let go of the control the terrorist was offering me but somehow, I knew deep down, that I had to trust my mother. In addition, the new reflection in the mirror told me that this was not how I truly wanted to be. I was battling my way out of the grasps of my terrorist, admitting my disease and determined to get help. After staying a few days in Hospital, to make sure that I was in good conditions, with the entire support of my school, my friends and my family, I started taking regularly part in supervised groups in wish I was able to share my situation with other people having similar problems. By this mean I was able to learn more myself about what was happening to me, and realized most importantly, that I wasn’t alone. I tried to stay as open as possible about my terrorist because I was aware that isolation was a true danger. I wasn’t yet stronger than him and he could easily make me fall down the stairs again. I knew that staying honest and talking about it would be a security against forgetfulness. Anorexia is in fact, a disease which puts you in constant denial and the best way to act against it, primarily, is to stay honest to yourself and others. This is what saved me from never setting free from the lie I lived in. With the help of a nutritionist, I learnt to overcome my fear of food and I slowly started to enjoy it again. She gave me enough information to get back to a healthy weight again, but still, the unrealistic fear of getting fat was still anchored deep down in me. I then met Claudia Krumme who worked with me at a psychological level to help me overcome my fears. I gradually became more aware that the little voice commanding me was in fact Anorexia. I became stronger than the terrorist, and I finally was able to tell him off. I started to work on myself, trying to understand the roots of my disease. Through Mrs. Krumme’s process of working, involving the analysis of feelings of the individual, I finally learnt one essential thing. I realized that all the love of the world would not be enough to make me happy, until I would start accepting and loving myself first. People believing in me wouldn’t bring me faith until I would start to believe in myself. I realized that finally I was entirely alone, no one could make me decide to make me gain weight or change my state of mind apart from myself. I was the pill who could cure the illness. That was as far as my surroundings could lead me. I had to trust myself, have the courage to let go of my fears and make my steps, even if the road would be long and hard. Soon enough I decided that I had to use the same intense determination with which I had come down this sinister hole, to come back up again. I personally have to say that having clear goals helped me a lot. I want to lead a healthy life, and I want to take my passion for running further. In hard times, I remind myself those goals and they bring me hope and keep me going. Now waking up in the mornings, I feel I am growing stronger, daring, little by little, to let go from all my fears. I acknowledge the fact that I haven’t yet reached the end of the path of my recovery. The biggest part of it is yet to come: accepting myself just as I am. This step is indisputably one that each human being has to take, in order to survive throughout the life he has been given. I can see a very positive prospect in the course of my experience with Anorexia; my personal issues becoming so dominant over my existence at a rather young age, I realized that life has already given me a chance to learn the skill of acceptance of oneself, a skill which most of the people only attain towards the middle of their lives. Similarly, life has given me the opportunity to aquire serenity, tolerance, confidence and trust in myself, a challenge that I am willing to take. It wants me now, to let my mind come to peace with my body, a body with which I am destined to live with until the very last day. As to this day, I learnt not to suppress it. On the contrary, I am aware that throughout my life, in difficult time involving stress, anxiousness and doubt, he will be there to hunt me again telling me I am not good enough whatever I do. In those hard times, I manage to detect this terrorist, I analyze what he tells me but most importantly I do NOT listen to him. I give myself the choice of not giving it any importance and that is precisely what makes my strength. The healthy part of me has taken back the lead. I realized that Health, Happiness and my passion for running are much more important to me than the vicious quest of being the skinniest possible. I am thankful for all the support I am given and I consider myself unbelievably lucky to be supported by such caring people. I want to thank my family, the school staff for their amazing support, and Claudia Krumme for her help and guidance. But I am particularly grateful to my mother who since the first day was determined to help me defeat my little terrorist.

Verbinding met mijn moeder

Na vier maanden in het jaartraject bij Claudia en een bijzondere week op Ibiza, merk ik dat ik liever voor mezelf ben geworden. En het mooie is dat mijn omgeving mee verandert. Gister heb ik voor het eerst open met mijn moeder gepraat over vroeger. Ze vroeg me hoe ik beschadigd ben in mijn jeugd en zei dat ze erover wilde praten omdat ze geen idee had hoe en rond liep met het idee dat ze zich schuldig zou moeten voelen. Ik vond het heel moeilijk om het te benoemen en was bang voor een afwijzende reactie, ontkenning of boosheid. Maar ik heb open gepraat en gezegd dat ik als kind in de rol van haar partner terecht ben gekomen. Ik werd haar steun en toeverlaat en zij deelde al haar problemen met mij. Mijn moeder is zelf erg beschadigd in haar jeugd doordat zij een manisch depressieve moeder had en emotioneel en fysiek is mishandeld. Mijn vader dronk en was emotioneel niet beschikbaar voor haar. Er was altijd (de dreiging van) ruzie over zijn drankgebruik. Haar hele huwelijk was ze ongelukkig en als kind wilde ik maar één ding: mijn moeder blij maken en troosten en helpen. Mijn moeder wantrouwt anderen en kon vroeger geen aansluiting vinden bij andere volwassenen. Dus ze vond wat ze nodig had bij mij. Het mooie is dat ze gisteren open stond voor wat ik te zeggen had, al was het moeilijk voor haar om te horen. Ze zei hoe speciaal onze band altijd geweest is voor haar, maar ziet nu in dat het niet passend was bij mijn leeftijd en begrijpt nu ook waarom ik mezelf in het contact met anderen verlies. Ze is blij dat het beter met me gaat en dat ik grenzen stel nu. Voor mij was dit zo fijn. Na al het innerlijk kind-werk had ik geen bevestiging of erkenning meer nodig van mijn moeder. En volledig onverwacht, kreeg ik die nu toch. Wat een cadeau. Voor het eerst in jaren voelde ik me weer verbonden met mijn moeder. Een mooi gesprek vanuit liefde, zonder verwijten, zonder verdedigen, gewoon begrip over en weer. En zij vertelde ook dat ze zoveel niet geleerd heeft in haar jeugd en dat nu met terugwerkende kracht inziet. Bij mij viel een stuk angst weg. Mezelf eerlijk uitspreken is nieuw voor me, maar wat doet het me goed. Dank je wel Claudia Krumme en iedereen hier voor de lessen die ik leer. En ik weet dat dit nog maar het begin is, er wacht nog zoveel moois! Liefs, Sabine

Super waardevolle ervaring

De week op Ibiza, was voor mij erg helpend om het materiaal van de online cursus, beter te begrijpen. Direct ondergedompeld worden in de ervaring, het delen met mensen, die met dezelfde thematiek worstelen in hun leven. Het gevoel, dat je dus niet de enige bent . De steun en liefde ervaren van zowel de professionele begeleiders, als van de medecursisten. De rust van de mooie natuur om je heen. De variëteit van de cursus, telkens komt er weer een andere manier om aan jezelf te werken, aangereikt. Alles in een veilige omkadering. Super waardevolle ervaring. Dank je Claudia. Liefs Mulders Rita

Sylvia

April ’23 ben ik aan het traject bij Claudia begonnen. Ik was op dat moment met mijzelf op een dieptepunt gekomen, veroorzaakt door de scheiding van de vader van mijn kinderen. Ik was mijzelf volledig kwijt, ik wist niet meer wie ik was. Door maandelijks 1:1 gesprekken met Claudia te voeren, kwam ik er steeds meer achter dat ik een pleaser was, dat ik mijn grenzen niet durfde aan te geven en dat ik mijzelf nooit op nummer 1 heb gezet en dat was allemaal te herleiden naar mijn jeugd. Door de technieken om met je innerlijke kind aan de slag te gaan ben ik mij steeds bewuster geworden van de kindpijnen en door telkens, als de pijn opspeelt, met haar te gaan zitten en haar te koesteren en tegen haar te zeggen dat je de pijn herkent en erkent, ben ik steeds meer van mijzelf gaan houden en sta nu veel sterker en stabieler in het leven. Ik heb ook gedurende dat jaar, een aantal keren transformational breathing gedaan en ter afsluiting een volle retreat week op ibiza gedaan. Transformational breathing is voor mij heel helend geweest, je wordt door de breathing op plekken gebracht waar je geen weet van hebt maar die wel naar de oppervlakte worden gebracht en vandaaruit kan je je pijnstukken helen Uiteindelijk zie ik mijn reis als van een gebroken vogeltje weer terug bij mijzelf, veel zelfverzekerder en met volle overtuiging weer de glans van het leven zie. Ik wil Claudia en haar team heel erg bedanken voor alle tools die zij inzetten om je weer terug bij jezelf te brengen.