⚠️ Let op: Narcistisch misbruik is geen officiële diagnose binnen de Specialistische GGZ. Het is een term die veel mensen gebruiken om ingrijpende ervaringen met een (ex-)partner of ouder met narcistische trekken te omschrijven. Zulke ervaringen kunnen leiden tot psychische klachten zoals PTSS, angst, depressie of persoonlijkheidsproblematiek. Binnen de Specialistische GGZ werken wij met erkende diagnoses, en in onze behandelingen besteden we speciale aandacht aan de gevolgen van destructieve of ongezonde relatie.

Narcistisch misbruik

Narcistisch misbruik verwijst naar relaties waarin sprake is van manipulatie, controle of psychisch geweld door iemand met narcistische trekken. Dit kan gaan om een ouder, partner of leidinggevende. De ervaring is vaak verwarrend: er zijn momenten van warmte of idealisering, afgewisseld met afwijzing of vernedering. Het gevolg is dat je grip verliest op jezelf en gaat twijfelen aan je eigen gevoel en realiteit.

Mensen die dit hebben meegemaakt, kampen vaak met schuld- en schaamtegevoelens, moeite met grenzen stellen en een verstoord zelfbeeld. Het kan leiden tot klachten als angst, depressie, PTSS en problemen in latere relaties.

Kenmerken van narcistisch misbruik

Veelvoorkomende signalen zijn:

  1. Twijfel aan jezelf – je gaat geloven dat jij het probleem bent.

  2. Gaslighting – feiten worden verdraaid, waardoor jij je eigen waarneming in twijfel trekt.

  3. Moeite met grenzen stellen – uit angst voor woede of afwijzing laat je de ander steeds over je heen gaan.

  4. Gevoel van schuld of schaamte – ook al ben je slachtoffer, je voelt je verantwoordelijk.

  5. Isolement – je raakt steeds verder verwijderd van vrienden, familie of steunbronnen.

Waarom gebeurt dit?

Narcistisch misbruik kent vaak een cyclus van aantrekken en afstoten: periodes van idealisering en warmte worden afgewisseld met kritiek, minachting of afwijzing. Dit patroon zorgt voor verwarring en maakt loskomen extra moeilijk.

narcistisch misbruik
Narcistisch Misbruik - Kenmerken & Symptomen V2

De weg naar herstel

Herstel begint met erkenning: begrijpen dat wat je hebt meegemaakt geen normale relatie was. Vervolgens gaat het om het stap voor stap terugvinden van je eigen stem, kracht en grenzen. Met de juiste begeleiding kun je leren:

  • jouw grenzen te herkennen en te bewaken

  • de gevolgen van manipulatie te verwerken

  • vertrouwen in jezelf en anderen te herstellen

  • opnieuw gezonde, veilige relaties op te bouwen

Bij Van Leed naar Liefde Care Center – Holistische GGZ bieden we gespecialiseerde behandeling voor psychische klachten en relatiepatronen die samenhangen met ervaringen van narcistisch misbruik.

Van gekwetst vertrouwen naar hernieuwd zelfvertrouwen en heldere grenzen.

"Herstel betekent je eigen stem terugvinden en sterker dan ooit je grenzen bewaken."

Wil jij voorgoed de traumaband met je ex doorbreken? En herstellen van narcistisch misbruik?

Traumabinding
favicon

Klanttevredenheid

Me & Anorexia

The first sign of Anorexia appeared for me when I just turned fifteen, in October 2014. Time had passed and I had grown increasingly anxious and unhappy about all the changes occurring in my body due to adolescence. On the outside, I seemed to be totally fine according to my surroundings, but in front of the mirror the reflection appearing made me feel unhappy, no matter what other people would tell me; I felt fat. Since a very young age I had been very active doing sports and I had recently discovered a true passion for long distance running. Being physically active, I knew that there was no risk for me to have any weight problems, but still my complex grew increasingly more important and it was taking over my life. Too many changes were occurring at the same time, more and more, I started to question my appearance and how I would look after this metamorphosis. Being constantly surrounded by Medias telling us how we should look and how we shouldn’t, I felt scared not to be good enough and to be rejected. I decided that there was no other solution than to control those changes. Since the beginning I only had very good intentions, deciding to make sure that I ate very healthily. But I gradually got lost in confusion and I started to eat less and less. I became literally scared of food, scared that the moment it would enter my mouth it would make me blow like a balloon. Mealtime became an enemy for me, and controlling what I was going to eat became the only reason for me to get up in the morning. Every day I drew back into my world of isolation, in which I was all alone with a little voice telling me what I was allowed to eat or not. This little terrorist had taken power over me. I was getting more and more tired, sometimes I even felt dizzy and my performance in running was not improving either. This upset me a lot but I couldn’t eat, the terrorist said no. I didn’t possibly understand why I felt so sad and absent-minded now that I had that control. I wasn’t being myself and although I tried, I couldn’t hide it. My mother slowly realized that my way of eating had changed and that it wasn’t at all suitable for the amount of sport I was doing. She tempted to warn me but I did not want to listen. I felt harassed and I was scared she would take away from me this control I was holding on so tight. Time passed and I had already lost three kilos, when I got a serious stomach flew which made me loose five additional kilos. At that time my mother seriously banged at my door and woke me up, in a rather harsh and straight forward manner. But miraculously that’s how she brought me back to reality and made me take my first step to recovery. I was scared to let go of the control the terrorist was offering me but somehow, I knew deep down, that I had to trust my mother. In addition, the new reflection in the mirror told me that this was not how I truly wanted to be. I was battling my way out of the grasps of my terrorist, admitting my disease and determined to get help. After staying a few days in Hospital, to make sure that I was in good conditions, with the entire support of my school, my friends and my family, I started taking regularly part in supervised groups in wish I was able to share my situation with other people having similar problems. By this mean I was able to learn more myself about what was happening to me, and realized most importantly, that I wasn’t alone. I tried to stay as open as possible about my terrorist because I was aware that isolation was a true danger. I wasn’t yet stronger than him and he could easily make me fall down the stairs again. I knew that staying honest and talking about it would be a security against forgetfulness. Anorexia is in fact, a disease which puts you in constant denial and the best way to act against it, primarily, is to stay honest to yourself and others. This is what saved me from never setting free from the lie I lived in. With the help of a nutritionist, I learnt to overcome my fear of food and I slowly started to enjoy it again. She gave me enough information to get back to a healthy weight again, but still, the unrealistic fear of getting fat was still anchored deep down in me. I then met Claudia Krumme who worked with me at a psychological level to help me overcome my fears. I gradually became more aware that the little voice commanding me was in fact Anorexia. I became stronger than the terrorist, and I finally was able to tell him off. I started to work on myself, trying to understand the roots of my disease. Through Mrs. Krumme’s process of working, involving the analysis of feelings of the individual, I finally learnt one essential thing. I realized that all the love of the world would not be enough to make me happy, until I would start accepting and loving myself first. People believing in me wouldn’t bring me faith until I would start to believe in myself. I realized that finally I was entirely alone, no one could make me decide to make me gain weight or change my state of mind apart from myself. I was the pill who could cure the illness. That was as far as my surroundings could lead me. I had to trust myself, have the courage to let go of my fears and make my steps, even if the road would be long and hard. Soon enough I decided that I had to use the same intense determination with which I had come down this sinister hole, to come back up again. I personally have to say that having clear goals helped me a lot. I want to lead a healthy life, and I want to take my passion for running further. In hard times, I remind myself those goals and they bring me hope and keep me going. Now waking up in the mornings, I feel I am growing stronger, daring, little by little, to let go from all my fears. I acknowledge the fact that I haven’t yet reached the end of the path of my recovery. The biggest part of it is yet to come: accepting myself just as I am. This step is indisputably one that each human being has to take, in order to survive throughout the life he has been given. I can see a very positive prospect in the course of my experience with Anorexia; my personal issues becoming so dominant over my existence at a rather young age, I realized that life has already given me a chance to learn the skill of acceptance of oneself, a skill which most of the people only attain towards the middle of their lives. Similarly, life has given me the opportunity to aquire serenity, tolerance, confidence and trust in myself, a challenge that I am willing to take. It wants me now, to let my mind come to peace with my body, a body with which I am destined to live with until the very last day. As to this day, I learnt not to suppress it. On the contrary, I am aware that throughout my life, in difficult time involving stress, anxiousness and doubt, he will be there to hunt me again telling me I am not good enough whatever I do. In those hard times, I manage to detect this terrorist, I analyze what he tells me but most importantly I do NOT listen to him. I give myself the choice of not giving it any importance and that is precisely what makes my strength. The healthy part of me has taken back the lead. I realized that Health, Happiness and my passion for running are much more important to me than the vicious quest of being the skinniest possible. I am thankful for all the support I am given and I consider myself unbelievably lucky to be supported by such caring people. I want to thank my family, the school staff for their amazing support, and Claudia Krumme for her help and guidance. But I am particularly grateful to my mother who since the first day was determined to help me defeat my little terrorist.

Merel

“Toen ik Claudia Krumme vond zat in een manipulatieve relatie met een narcist waar ik op eigen kracht niet uit kwam. Claudia begreep wat ik doormaakte. Zonder te oordelen luisterde ze mijn verhaal aan. Al snel kreeg ik door dat ik echt leed aan relatieverslaving en codependentie. Tijdens het traject heb ik veel onverwerkt verdriet kunnen uiten.Ik kreeg veel inzichten, werd steeds krachtiger en vond mezelf steeds meer waard. Nu, 6 jaar later heb ik een (nieuwe) gezonde, gelijkwaardige relatie. Ik stel gezonde grenzen en zal deze nooit meer verbreken. Mijn verleden heb ik een plek kunnen geven. Dat was toen. Ik leef nu gelukkig! Mijn dank is enorm want leven zonder een relatieverslaving is zoveel fijner”. Merel uit Haarlem

Fien

Wat een fantastisch boek! Zeer dankbaar met de aanschaf. Enorm herkenbaar allemaal en geeft veel helder inzicht in je manier van doen en denken. Heb hem nog niet helemaal uit maar duurt niet lang meer want het is zeer verhelderend en helpend om bijv angstgedachten te mogen loslaten. De openheid van Claudia aan het begin over haar eigen verleden raakte mij ook. Heel dapper en ik ben blij dat het boek extra bevestigt dat ik ook ver ben in mijn herstelproces:) Onwijze dank Claudia voor dit superboek! Groetjes, Fien

Familieopstellingendag waardevol en bijzonder

Ik vond het een hele waardevolle en bijzondere dag. De groep voelde vertrouwd en was fijn om mee te werken. Ik vond Nancy erg bekwaam en een fijne coach. Ze wist met haar vraagstelling tot de kern van het probleem te komen. Ik kwam bij mijn eigen opstelling slecht bij mijn diepe gevoelens, maar dat is nou net mijn probleem ;-). Toch gaf de opstelling mij nieuwe inzichten. De andere opstellingen kwamen wel ontzettend bij mij binnen, raakte me en behandelde allemaal een voor mij herkenbaar thema. Ik weet niet wat precies maar het doet wel wat met mij. Dit was mijn eerste grote opstelling en zeker niet de laatste. De ademsessie was een mooie en fijne afsluiting van deze mooie en leerzame dag. Lieve groet Edwin

In mijn leven is nu veel meer rust en liefde

Radeloos klopte ik aan bij Claudia. Ik voelde me meteen veilig bij haar. Ik mocht helemaal mezelf zijn en werd volledig  in mijn waarde gelaten wat ik ook vertelde Het was allemaal goed zoals het was. En dat had ik  zo ontzettend nodig. Ik vond mezelf slecht en zat vol schaamte en schuld. Gelukkig denk ik nu heel anders over mezelf. Tijdens het traject heb ik heel veel over mezelf geleerd. In de begrippen Codependentie en relatieverslaving vond ik zoveel herkenning wat me een enorm opgelucht gevoel gaf. Eindelijk had mijn probleem een naam. Ik heb samen met Claudia een hoop trauma’s kunnen traceren en vrede mee kunnen sluiten. In mijn leven is nu veel meer rust en veel meer liefde voor mezelf. Groetjes, Sem

Lya

Hoi Claudia, Wat een geweldig boek. Ik ben er nog mee bezig. Het is te veel om in een recensie te benoemen. Ben zo ontzettend content met jou boek. Heb veel aan de oefening met het schrijven vanuit kleine lyaatje zodoende de warmte Liefde en rust te vinden door mijn volwassen ik. Ik ben niet alleen zeg maar! Onder de pijn zit/ is heel veel liefde. Dank je Claudia!!! Heb in een mail naar jou iets meer kleur gegeven. Het is een proces waar jou boek bij ondersteund!

Dounja

Ik ben heel veel bewust geworden. Dank voor deze mooie dagen.

Ik kijk steeds weer opnieuw

Super dat ik deze video's zo vaak als ik wil opnieuw kan bekijken. Ik hoor altijd weer iets nieuws waar ik wat mee kan.

Het was pittig

Het contact met de behandelaar was heel erg prettig, we hadden een goede klik. Ik ben zoveel sterker geworden in een jaar! Maar eerlijk is eerlijk, het was wel pittig. Op de laatste 2 maanden na, hadden we wekelijks contact. In de laatste 2 maanden bouwden we af. Het was digitaal en met beeld. Maar dat was prima! De sessies duurden een uur tot anderhalf uur, net wat nodig was en kon. En in die tijd kan je veel bespreken én bereiken. Anja

Ik voel me gezien en gehoord

Ik heb de zorg en therapie ontzettend goed en fijn ervaren. Er is ruimte, tijd zodat je gehoord en gezien wordt. Expertise is er meer dan voldoende aanwezig. De medewerkers van Claudia's Care Center zijn erg vriendelijk. De therapeut die mij heeft behandeld is een kundig,gepassioneerd, belangstellend, invoelend, onbevooroordeeld, stimulerend gevoelsmens. Ik ben erg dankbaar dat ik haar heb mogen leren kennen en ze mij ontzettend goed heeft gesteund en mij dichter bij mijn gevoel heeft gebracht. Fabiola