⚠️ Let op: Narcistisch misbruik is geen officiële diagnose binnen de Specialistische GGZ. Het is een term die veel mensen gebruiken om ingrijpende ervaringen met een (ex-)partner of ouder met narcistische trekken te omschrijven. Zulke ervaringen kunnen leiden tot psychische klachten zoals PTSS, angst, depressie of persoonlijkheidsproblematiek. Binnen de Specialistische GGZ werken wij met erkende diagnoses, en in onze behandelingen besteden we speciale aandacht aan de gevolgen van destructieve of ongezonde relatie.

Narcistisch misbruik

Narcistisch misbruik verwijst naar relaties waarin sprake is van manipulatie, controle of psychisch geweld door iemand met narcistische trekken. Dit kan gaan om een ouder, partner of leidinggevende. De ervaring is vaak verwarrend: er zijn momenten van warmte of idealisering, afgewisseld met afwijzing of vernedering. Het gevolg is dat je grip verliest op jezelf en gaat twijfelen aan je eigen gevoel en realiteit.

Mensen die dit hebben meegemaakt, kampen vaak met schuld- en schaamtegevoelens, moeite met grenzen stellen en een verstoord zelfbeeld. Het kan leiden tot klachten als angst, depressie, PTSS en problemen in latere relaties.

Kenmerken van narcistisch misbruik

Veelvoorkomende signalen zijn:

  1. Twijfel aan jezelf – je gaat geloven dat jij het probleem bent.

  2. Gaslighting – feiten worden verdraaid, waardoor jij je eigen waarneming in twijfel trekt.

  3. Moeite met grenzen stellen – uit angst voor woede of afwijzing laat je de ander steeds over je heen gaan.

  4. Gevoel van schuld of schaamte – ook al ben je slachtoffer, je voelt je verantwoordelijk.

  5. Isolement – je raakt steeds verder verwijderd van vrienden, familie of steunbronnen.

Waarom gebeurt dit?

Narcistisch misbruik kent vaak een cyclus van aantrekken en afstoten: periodes van idealisering en warmte worden afgewisseld met kritiek, minachting of afwijzing. Dit patroon zorgt voor verwarring en maakt loskomen extra moeilijk.

narcistisch misbruik
Narcistisch Misbruik - Kenmerken & Symptomen V2

De weg naar herstel

Herstel begint met erkenning: begrijpen dat wat je hebt meegemaakt geen normale relatie was. Vervolgens gaat het om het stap voor stap terugvinden van je eigen stem, kracht en grenzen. Met de juiste begeleiding kun je leren:

  • jouw grenzen te herkennen en te bewaken

  • de gevolgen van manipulatie te verwerken

  • vertrouwen in jezelf en anderen te herstellen

  • opnieuw gezonde, veilige relaties op te bouwen

Bij Van Leed naar Liefde Care Center – Holistische GGZ bieden we gespecialiseerde behandeling voor psychische klachten en relatiepatronen die samenhangen met ervaringen van narcistisch misbruik.

Van gekwetst vertrouwen naar hernieuwd zelfvertrouwen en heldere grenzen.

"Herstel betekent je eigen stem terugvinden en sterker dan ooit je grenzen bewaken."

Wil jij voorgoed de traumaband met je ex doorbreken? En herstellen van narcistisch misbruik?

Traumabinding
favicon

Klanttevredenheid

‘ Ervaring event ”

De dag was goed verzorgd in alle opzichten. De communicatie was heel fijn. Goede presentatie Claudia! Xxx Agnes

Rita

Geen afscheid maar een nieuw begin Met pijn in het hart, heb ik net de laatste groepsdag van het jaartraject bij Claudia, achter de rug. Ik beschouw het niet als het eind, maar eerder als een nieuw begin. Wat een waardevol traject. De theoretische online lessen , absoluut noodzakelijk om te begrijpen waar je in zit .De groepsdagen, niet alleen waardevol, maar zeker de vriendschappen die je er aan overhoudt. En uiteraard ook de individuele sessies. Theorie is niets zonder voelen, en ook voelen heeft theorie nodig. Ik ben dankbaar en blij dat ik voor het jaartraject heb ingetekend, omdat ik die tijd ook echt nodig had. Het is een heel proces. Aanvankelijk laat je maar toe wat je kan toelaten.Omdat we meester zijn in het uit de weg gaan van onze oude kindpijn. Het bewust worden daarvan is een hele weg. Dan weer een stukje theorie en dan weer een stukje ervaren en doorvoelen. Om al zo de puzzel, de blauwdruk van je eigen leven te leren kennen. Het gaat echt om het leren kennen van jezelf. De moed en het lef hebben om je niet langer afhankelijk te maken van de liefde en erkenning van een ander. Voor ik aan dit traject begon , had ik nog nooit van de begrippen codependentie en relatieverslaving gehoord. En ik heb lang, zoals dat bij elke verslaving hoort, in de ontkenning gezeten. Maar gaandeweg laat je meer en meer stukken van jezelf toe. Ga je de communicatie met jezelf aan, worden je kindtrauma’s zichtbaar , en kan je jezelf gaan helen. Belangrijk in dit heel traject is dan ook, de herhaling van de lessen. En gelukkig kan dat, omdat je levenslang toegang hebt. In het begin, laat je maar toe wat je op dat moment aankan. Later op je weg, bij herhaling van een les, hoor je net weer andere dingen en kan je weer een stapje dieper herstel toelaten. Ik kan nu voelen wanneer ik in mijn trance schiet. “Trance” , was eerst een theoretisch begrip voor me maar nu kan ik duidelijk voelen, dat als de ander zich niet goed voelt , er als het ware een energie uit mij stroomt naar de ander, en ik onmiddellijk de pijn daar wil weghalen. Ik ben dan volledig weg van mezelf. En ik verwar dit zelfs met liefde. Doordat ik denk dat ik liefde voel voor de ander, geraak ik op die manier verstrikt in een ongezonde relatie. Want ik heb mezelf verlaten om voor de ander te zorgen. En paradoxaal genoeg ,omdat ik mezelf verlaten heb, verwacht ik van de ander dat hij of zij me weer heel laat voelen. Ik ervaar meer en meer dat de sleutel tot zelfbevrijding ligt in het verbinden met mezelf. In die diepe verbinding, vind ik mijn kracht terug. Los van de ander. Los van de afhankelijkheid. Ik wens jullie allen een mooi proces toe. Hartelijk dank Claudia Krumme, voor de liefdevolle begeleiding. Liefs Rita

Me & Anorexia

The first sign of Anorexia appeared for me when I just turned fifteen, in October 2014. Time had passed and I had grown increasingly anxious and unhappy about all the changes occurring in my body due to adolescence. On the outside, I seemed to be totally fine according to my surroundings, but in front of the mirror the reflection appearing made me feel unhappy, no matter what other people would tell me; I felt fat. Since a very young age I had been very active doing sports and I had recently discovered a true passion for long distance running. Being physically active, I knew that there was no risk for me to have any weight problems, but still my complex grew increasingly more important and it was taking over my life. Too many changes were occurring at the same time, more and more, I started to question my appearance and how I would look after this metamorphosis. Being constantly surrounded by Medias telling us how we should look and how we shouldn’t, I felt scared not to be good enough and to be rejected. I decided that there was no other solution than to control those changes. Since the beginning I only had very good intentions, deciding to make sure that I ate very healthily. But I gradually got lost in confusion and I started to eat less and less. I became literally scared of food, scared that the moment it would enter my mouth it would make me blow like a balloon. Mealtime became an enemy for me, and controlling what I was going to eat became the only reason for me to get up in the morning. Every day I drew back into my world of isolation, in which I was all alone with a little voice telling me what I was allowed to eat or not. This little terrorist had taken power over me. I was getting more and more tired, sometimes I even felt dizzy and my performance in running was not improving either. This upset me a lot but I couldn’t eat, the terrorist said no. I didn’t possibly understand why I felt so sad and absent-minded now that I had that control. I wasn’t being myself and although I tried, I couldn’t hide it. My mother slowly realized that my way of eating had changed and that it wasn’t at all suitable for the amount of sport I was doing. She tempted to warn me but I did not want to listen. I felt harassed and I was scared she would take away from me this control I was holding on so tight. Time passed and I had already lost three kilos, when I got a serious stomach flew which made me loose five additional kilos. At that time my mother seriously banged at my door and woke me up, in a rather harsh and straight forward manner. But miraculously that’s how she brought me back to reality and made me take my first step to recovery. I was scared to let go of the control the terrorist was offering me but somehow, I knew deep down, that I had to trust my mother. In addition, the new reflection in the mirror told me that this was not how I truly wanted to be. I was battling my way out of the grasps of my terrorist, admitting my disease and determined to get help. After staying a few days in Hospital, to make sure that I was in good conditions, with the entire support of my school, my friends and my family, I started taking regularly part in supervised groups in wish I was able to share my situation with other people having similar problems. By this mean I was able to learn more myself about what was happening to me, and realized most importantly, that I wasn’t alone. I tried to stay as open as possible about my terrorist because I was aware that isolation was a true danger. I wasn’t yet stronger than him and he could easily make me fall down the stairs again. I knew that staying honest and talking about it would be a security against forgetfulness. Anorexia is in fact, a disease which puts you in constant denial and the best way to act against it, primarily, is to stay honest to yourself and others. This is what saved me from never setting free from the lie I lived in. With the help of a nutritionist, I learnt to overcome my fear of food and I slowly started to enjoy it again. She gave me enough information to get back to a healthy weight again, but still, the unrealistic fear of getting fat was still anchored deep down in me. I then met Claudia Krumme who worked with me at a psychological level to help me overcome my fears. I gradually became more aware that the little voice commanding me was in fact Anorexia. I became stronger than the terrorist, and I finally was able to tell him off. I started to work on myself, trying to understand the roots of my disease. Through Mrs. Krumme’s process of working, involving the analysis of feelings of the individual, I finally learnt one essential thing. I realized that all the love of the world would not be enough to make me happy, until I would start accepting and loving myself first. People believing in me wouldn’t bring me faith until I would start to believe in myself. I realized that finally I was entirely alone, no one could make me decide to make me gain weight or change my state of mind apart from myself. I was the pill who could cure the illness. That was as far as my surroundings could lead me. I had to trust myself, have the courage to let go of my fears and make my steps, even if the road would be long and hard. Soon enough I decided that I had to use the same intense determination with which I had come down this sinister hole, to come back up again. I personally have to say that having clear goals helped me a lot. I want to lead a healthy life, and I want to take my passion for running further. In hard times, I remind myself those goals and they bring me hope and keep me going. Now waking up in the mornings, I feel I am growing stronger, daring, little by little, to let go from all my fears. I acknowledge the fact that I haven’t yet reached the end of the path of my recovery. The biggest part of it is yet to come: accepting myself just as I am. This step is indisputably one that each human being has to take, in order to survive throughout the life he has been given. I can see a very positive prospect in the course of my experience with Anorexia; my personal issues becoming so dominant over my existence at a rather young age, I realized that life has already given me a chance to learn the skill of acceptance of oneself, a skill which most of the people only attain towards the middle of their lives. Similarly, life has given me the opportunity to aquire serenity, tolerance, confidence and trust in myself, a challenge that I am willing to take. It wants me now, to let my mind come to peace with my body, a body with which I am destined to live with until the very last day. As to this day, I learnt not to suppress it. On the contrary, I am aware that throughout my life, in difficult time involving stress, anxiousness and doubt, he will be there to hunt me again telling me I am not good enough whatever I do. In those hard times, I manage to detect this terrorist, I analyze what he tells me but most importantly I do NOT listen to him. I give myself the choice of not giving it any importance and that is precisely what makes my strength. The healthy part of me has taken back the lead. I realized that Health, Happiness and my passion for running are much more important to me than the vicious quest of being the skinniest possible. I am thankful for all the support I am given and I consider myself unbelievably lucky to be supported by such caring people. I want to thank my family, the school staff for their amazing support, and Claudia Krumme for her help and guidance. But I am particularly grateful to my mother who since the first day was determined to help me defeat my little terrorist.

Heilzame ervaring

Alhoewel de ruimte waarin ik de groep deed prettig was vond ik haar ook tamelijk klein.Ik hoor dat er een grotere ruimte gaat komen. Ik heb het contact met de begeleiders als héél waardevol ervaren.Lieve mensen die ook over zich zelf en hun moeilijkheden vertelden.Het lichaamswerk en de mooie geleide meditaties waren heilzaam en gingen diep en de muziek die afgespeeld werd speelde ook een belangrijke rol.Ik voelde mij veilig en kwam mijn oude patronen en pijn tegen en kon die delen in de groepsgesprekken en uiten tijdens het lichaamswerk in een veilige en liefdevolle omgeving. Ook de sessie die ik één maal per week had na de groep hebben mij verder geholpen en zijn nu afgesloten.Alles bij elkaar een héél mooie en heilzame ervaring, zodat ik nu verder kan met mijn leven.                                                                                      Sandra

Marit

Ik kan uren naar je luisteren! Dank je wel.

Transformatieweek Ibiza Rita Mulders

De week op Ibiza , was voor mij erg helpend om het materiaal van de online cursus, beter te begrijpen. Direct ondergedompeld worden in de ervaring, het delen met mensen , die met dezelfde thematiek worstelen in hun leven. Het gevoel, dat je dus niet de enige bent . De steun en liefde ervaren van zowel de professionele begeleiders, als van de medecursisten. De rust van de mooie natuur om je heen. De variëteit van de cursus, telkens komt er weer een andere manier om aan jezelf te werken, aangereikt. Alles in een veilige omkadering. Super waardevolle ervaring. Dank je Claudia. Liefs Mulders Rita

Goede deskundige en liefdevolle trainers

De yoga en adem retraite op Tenerife vond ik zeer waardevol, zowel breed als diepgaand. Het heeft mij opnieuw de essentie van mijn eigen trainerschap doen ontdekken. Je wordt uitgenodigd en uitgedaagd om ‘terug te keren’. Gelukkig met ruimte voor humor en eigengereidheid. Pracht begin van elke dag met meditatie en behandeling van de yama’s, dan de middag met de ademsessies die mij van een verkrampt naar een open bewustzijn hebben kunnen brengen, vooral dankzij een zeer goede begeleiding van Wilna, Claudia en Marian. Goede, deskundige en liefdevolle trainers!

Mereym

Since the 'Reclaim your breath' seminar in October a lot of things changes in my life positively. Many thanks for introducing the transformational breath to me in a very comfortable and professional seminar.

Peggy

Dank je wel Claudia, heerlijke meditatie, zo'n aangename stem. Voor het eerst weer echte visualisatie gehad.Het sterkt me, vertrouwen in eigen kunnen en warme gloed in mijn hart en middenrif.

In het NU opkomen voor mijn innerlijke kind

Toen ik mij aanmeldde was grenzen aangeven, nee zeggen en mijn eigen behoeften en wensen erkennen mijn grootste probleem. Mijn belangrijkste inzicht in mijn proces is in “HET NU” opkomen voor het innerlijke kind. Ik was al bekend met hechtingsstijlen, met codependency, overlevingsstrategieën en verslavingen maar pas bij Claudia heb ik geleerd om alle onderlinge verbanden te zien en vooral te voelen. Claudia heeft me laten zien en ervaren dat er ook heling mogelijk is. Ik ben nog niet zover maar het biedt hoop en verlichting. Net als eerdere stappen die ik heb gezet en gemaakt is dit een proces van erkennen, herkennen en uiteindelijk gewoon doen. Ik zou een ieder die met zichzelf worstelt op het gebied van liefde, intimiteit en verslavingsgedrag aanraden om zich te laten begeleiden door Claudia. Haar inzicht, professionaliteit en ervaringsdeskundigheid gaan hand in hand met betrokkenheid. Zij leeft ook haar eigen programma en is voor velen van ons een lichtend voorbeeld dat het zo ook kan. Dankjewel van Koen.