⚠️ Let op: Narcistisch misbruik is geen officiële diagnose binnen de Specialistische GGZ. Het is een term die veel mensen gebruiken om ingrijpende ervaringen met een (ex-)partner of ouder met narcistische trekken te omschrijven. Zulke ervaringen kunnen leiden tot psychische klachten zoals PTSS, angst, depressie of persoonlijkheidsproblematiek. Binnen de Specialistische GGZ werken wij met erkende diagnoses, en in onze behandelingen besteden we speciale aandacht aan de gevolgen van destructieve of ongezonde relatie.

Narcistisch misbruik

Narcistisch misbruik verwijst naar relaties waarin sprake is van manipulatie, controle of psychisch geweld door iemand met narcistische trekken. Dit kan gaan om een ouder, partner of leidinggevende. De ervaring is vaak verwarrend: er zijn momenten van warmte of idealisering, afgewisseld met afwijzing of vernedering. Het gevolg is dat je grip verliest op jezelf en gaat twijfelen aan je eigen gevoel en realiteit.

Mensen die dit hebben meegemaakt, kampen vaak met schuld- en schaamtegevoelens, moeite met grenzen stellen en een verstoord zelfbeeld. Het kan leiden tot klachten als angst, depressie, PTSS en problemen in latere relaties.

Kenmerken van narcistisch misbruik

Veelvoorkomende signalen zijn:

  1. Twijfel aan jezelf – je gaat geloven dat jij het probleem bent.

  2. Gaslighting – feiten worden verdraaid, waardoor jij je eigen waarneming in twijfel trekt.

  3. Moeite met grenzen stellen – uit angst voor woede of afwijzing laat je de ander steeds over je heen gaan.

  4. Gevoel van schuld of schaamte – ook al ben je slachtoffer, je voelt je verantwoordelijk.

  5. Isolement – je raakt steeds verder verwijderd van vrienden, familie of steunbronnen.

Waarom gebeurt dit?

Narcistisch misbruik kent vaak een cyclus van aantrekken en afstoten: periodes van idealisering en warmte worden afgewisseld met kritiek, minachting of afwijzing. Dit patroon zorgt voor verwarring en maakt loskomen extra moeilijk.

narcistisch misbruik
Narcistisch Misbruik - Kenmerken & Symptomen V2

De weg naar herstel

Herstel begint met erkenning: begrijpen dat wat je hebt meegemaakt geen normale relatie was. Vervolgens gaat het om het stap voor stap terugvinden van je eigen stem, kracht en grenzen. Met de juiste begeleiding kun je leren:

  • jouw grenzen te herkennen en te bewaken

  • de gevolgen van manipulatie te verwerken

  • vertrouwen in jezelf en anderen te herstellen

  • opnieuw gezonde, veilige relaties op te bouwen

Bij Van Leed naar Liefde Care Center – Holistische GGZ bieden we gespecialiseerde behandeling voor psychische klachten en relatiepatronen die samenhangen met ervaringen van narcistisch misbruik.

Van gekwetst vertrouwen naar hernieuwd zelfvertrouwen en heldere grenzen.

"Herstel betekent je eigen stem terugvinden en sterker dan ooit je grenzen bewaken."

Wil jij voorgoed de traumaband met je ex doorbreken? En herstellen van narcistisch misbruik?

Traumabinding
favicon

Klanttevredenheid

Goede handvaten

Tevreden met de bereikbaarheid, de communicatie en de duidelijkheid omtrent afspraken. In mijn geval een uitdaging om vooraf het kostenplaatje duidelijk te hebben met verzekeraar/eigen risico, en juist daar is heel fijn en duidelijk over gecommuniceerd. Dit maakte het voor beide partijen vooraf een duidelijk verwachtingspatroon, en daardoor achteraf ook een goed gevoel over het noodzakelijke achter het traject. De gesprekken in het traject met regie behandelaar waren prettig, en de gesprekken en het lichaamswerk met de behandelaar waren voor mij een enorm goede klik! Dit heeft mij goede handvaten gegeven om zelf op voort te kunnen gaan in mijn herstel proces, en een goed inzicht op de tools die ik al in mijn bezit had.                                                                                            Groetjes, Patricia

Klaartje

Dank je wel voor je uitleg ?? Ik vond het weer een hele mooie meditatie. Ik heb hele mooie dingen gezien.

Zeer veranderend en bepalend voor mijn toekomst

Wil jullie allen van harte bedanken voor de mogelijkheid die ik heb gekregen om aan dit mooie traject en deze mooie sessies deel te nemen. Met name dank aan Claudia dat je dit mogelijk hebt gemaakt en uiteraard zonder de klik en de goede zorg van Leslie Stoel had ik dit ook niet zo goed en transformerend doorlopen. Dank jullie wel, dit was zeer veranderend en bepalend voor mijn toekomst. Sandy

Me & Anorexia

The first sign of Anorexia appeared for me when I just turned fifteen, in October 2014. Time had passed and I had grown increasingly anxious and unhappy about all the changes occurring in my body due to adolescence. On the outside, I seemed to be totally fine according to my surroundings, but in front of the mirror the reflection appearing made me feel unhappy, no matter what other people would tell me; I felt fat. Since a very young age I had been very active doing sports and I had recently discovered a true passion for long distance running. Being physically active, I knew that there was no risk for me to have any weight problems, but still my complex grew increasingly more important and it was taking over my life. Too many changes were occurring at the same time, more and more, I started to question my appearance and how I would look after this metamorphosis. Being constantly surrounded by Medias telling us how we should look and how we shouldn’t, I felt scared not to be good enough and to be rejected. I decided that there was no other solution than to control those changes. Since the beginning I only had very good intentions, deciding to make sure that I ate very healthily. But I gradually got lost in confusion and I started to eat less and less. I became literally scared of food, scared that the moment it would enter my mouth it would make me blow like a balloon. Mealtime became an enemy for me, and controlling what I was going to eat became the only reason for me to get up in the morning. Every day I drew back into my world of isolation, in which I was all alone with a little voice telling me what I was allowed to eat or not. This little terrorist had taken power over me. I was getting more and more tired, sometimes I even felt dizzy and my performance in running was not improving either. This upset me a lot but I couldn’t eat, the terrorist said no. I didn’t possibly understand why I felt so sad and absent-minded now that I had that control. I wasn’t being myself and although I tried, I couldn’t hide it. My mother slowly realized that my way of eating had changed and that it wasn’t at all suitable for the amount of sport I was doing. She tempted to warn me but I did not want to listen. I felt harassed and I was scared she would take away from me this control I was holding on so tight. Time passed and I had already lost three kilos, when I got a serious stomach flew which made me loose five additional kilos. At that time my mother seriously banged at my door and woke me up, in a rather harsh and straight forward manner. But miraculously that’s how she brought me back to reality and made me take my first step to recovery. I was scared to let go of the control the terrorist was offering me but somehow, I knew deep down, that I had to trust my mother. In addition, the new reflection in the mirror told me that this was not how I truly wanted to be. I was battling my way out of the grasps of my terrorist, admitting my disease and determined to get help. After staying a few days in Hospital, to make sure that I was in good conditions, with the entire support of my school, my friends and my family, I started taking regularly part in supervised groups in wish I was able to share my situation with other people having similar problems. By this mean I was able to learn more myself about what was happening to me, and realized most importantly, that I wasn’t alone. I tried to stay as open as possible about my terrorist because I was aware that isolation was a true danger. I wasn’t yet stronger than him and he could easily make me fall down the stairs again. I knew that staying honest and talking about it would be a security against forgetfulness. Anorexia is in fact, a disease which puts you in constant denial and the best way to act against it, primarily, is to stay honest to yourself and others. This is what saved me from never setting free from the lie I lived in. With the help of a nutritionist, I learnt to overcome my fear of food and I slowly started to enjoy it again. She gave me enough information to get back to a healthy weight again, but still, the unrealistic fear of getting fat was still anchored deep down in me. I then met Claudia Krumme who worked with me at a psychological level to help me overcome my fears. I gradually became more aware that the little voice commanding me was in fact Anorexia. I became stronger than the terrorist, and I finally was able to tell him off. I started to work on myself, trying to understand the roots of my disease. Through Mrs. Krumme’s process of working, involving the analysis of feelings of the individual, I finally learnt one essential thing. I realized that all the love of the world would not be enough to make me happy, until I would start accepting and loving myself first. People believing in me wouldn’t bring me faith until I would start to believe in myself. I realized that finally I was entirely alone, no one could make me decide to make me gain weight or change my state of mind apart from myself. I was the pill who could cure the illness. That was as far as my surroundings could lead me. I had to trust myself, have the courage to let go of my fears and make my steps, even if the road would be long and hard. Soon enough I decided that I had to use the same intense determination with which I had come down this sinister hole, to come back up again. I personally have to say that having clear goals helped me a lot. I want to lead a healthy life, and I want to take my passion for running further. In hard times, I remind myself those goals and they bring me hope and keep me going. Now waking up in the mornings, I feel I am growing stronger, daring, little by little, to let go from all my fears. I acknowledge the fact that I haven’t yet reached the end of the path of my recovery. The biggest part of it is yet to come: accepting myself just as I am. This step is indisputably one that each human being has to take, in order to survive throughout the life he has been given. I can see a very positive prospect in the course of my experience with Anorexia; my personal issues becoming so dominant over my existence at a rather young age, I realized that life has already given me a chance to learn the skill of acceptance of oneself, a skill which most of the people only attain towards the middle of their lives. Similarly, life has given me the opportunity to aquire serenity, tolerance, confidence and trust in myself, a challenge that I am willing to take. It wants me now, to let my mind come to peace with my body, a body with which I am destined to live with until the very last day. As to this day, I learnt not to suppress it. On the contrary, I am aware that throughout my life, in difficult time involving stress, anxiousness and doubt, he will be there to hunt me again telling me I am not good enough whatever I do. In those hard times, I manage to detect this terrorist, I analyze what he tells me but most importantly I do NOT listen to him. I give myself the choice of not giving it any importance and that is precisely what makes my strength. The healthy part of me has taken back the lead. I realized that Health, Happiness and my passion for running are much more important to me than the vicious quest of being the skinniest possible. I am thankful for all the support I am given and I consider myself unbelievably lucky to be supported by such caring people. I want to thank my family, the school staff for their amazing support, and Claudia Krumme for her help and guidance. But I am particularly grateful to my mother who since the first day was determined to help me defeat my little terrorist.

Ellen V

Licht en bevrijd Wat ben ik blij dat Claudia op mijn pad is gekomen. Ik ben dankbaar voor de eerlijke, duidelijke en liefdevolle begeleiding naar het ontwikkelen van zelfliefde en het herkennen van de valkuilen om niet WEER in een destructieve relatie te stappen. Doordat ik nu duidelijk de schade uit mijn jeugd en tekort aan liefde onder ogen zie, begrijp ik mezelf en mijn gemaakte keuzes nu en kan ik het door middel van o.a meditatie een plekje geven. Ik voel me licht en bevrijd. Dank Claudia? Liefs, Ellen V

Mijn leven verrijkt

De ervaring met de methodieken die Claudia en haar team aanbieden hebben mijn leven verrijkt!

Herhaling en verdieping werkt! 

De nieuwe begrippen counter-dependentie en interdependentie wekken mijn aandacht. Ik wil je bedanken voor jouw prachtig werk. Het heeft me 2 jaar gekost vooraleer ik kon “zien” of “aanvaarden" dat codependent gedrag ook mijn gedrag was. Ik leer veel van jou, ook al volg ik het programma niet helemaal zoals de bedoeling is. Het heeft ook een tijdje geduurd vooraleer ik de waarde zag van het contact met het innerlijk kind. Het heeft me al zoveel rust gegeven. Het is ook prachtig om te zien hoe jij steeds verder openbloeit en verder groeit in jouw programma. Ik vind het ontzettend knap hoe goed jij deze zaken kan verwoorden, met respect, warmte en voldoende neutraliteit. Dank je! Liefs, Anja

Nooit eerder bij de kern gekomen

Blij met Claudia's Care Center! Voorheen al meerdere psychologen bezocht toch op de een of andere manier nooit bij de kern gekomen. De methode van Claudia heeft me stapje voor stapje laten inzien waar mijn overlevingsstrategieën zitten en hoe mijn brein werkt in een relatie. De valse hoop, mijn te grote aanpassingsvermogen, het romantiseren zorgde er voor dat ik niet gelukkig kon zijn in een relatie! Het opnieuw leren voelen en het gevoel ook toelaten, zonder vluchtgedrag heeft me terug naar mijn eigen ik gebracht. Ik ben innerlijk een rijker mens geworden! Na anderhalf jaar therapie voel ik me een compleet ander mens, inmiddels al heel wat handvatten meegekregen om met mijn jeugdtrauma om te gaan en sterker in het leven te staan. Echt blij met Claudia's Care Center! - Anoniem

Peter

Het jaartraject heeft mijn leven ingrijpend veranderd en ten goede. Er is veel geheeld en ik heb veel geleerd. We spraken elkaar ongeveer een jaar geleden aan de telefoon. Alles in me zei toen ja en dat heb ik toen ook met jou gedeeld. De reis begon. De twee retreats waren intens transformerend en hebben me gebracht bij het inzicht dat ik het Ggz-traject heel hard nodig had en heb. De realisatie dat ik gedesorganiseerd gehecht ben en wat dat betekend heeft voor mijn leven kwam diep binnen. In het Ggz-traject is de heling verder gegaan met dank aan Anjo en Suzy. Vooral de lichaamsgerichte kant van de therapie grijpt diep in. De facto heb ik vanaf begin 2023 daar het werk gedaan en af en toe wat dingen van het jaarprogramma gedaan. De online bijeenkomsten heb ik redelijk trouw gevolgd en actief in geparticipeerd en dat was leerzaam. Het was fijn om soms ook bij te kunnen dragen. De essentie van het beginnen aan dit traject was liefdesverslaving en relatieverslaving.Dat ik de relatie met Madelon (in Spanje) heb kunnen beëindigen zegt veel over de groei, die ik op dat gebied heb kunnen doormaken. De nicotineverslaving zat deels aan die relatie (en aan de herinnering van mijn vader) vast en die heb ik ook kunnen beëindigen. De verslaving aan pijnstillers heb ik met manueel therapie en het werk bij Suzy los kunnen laten. Helaas is de verslaving aan eten en snoepen er heel dominant voor in de plaats gekomen. Dus dat is het volgende om aan te pakken. Op een wat dieper niveau heb ik een betere relatie met mijn innerlijk kind(eren). En dat is wezenlijk. De autonoom volwassen Peter raakt niet meer zo gedesoriënteerd als in het begin van het traject, toen ik extra hulp van Martina moest inroepen. Dus ik ervaar meer basis in mezelf. Al met al een enorme oogst van één jaar van leed naar liefde.

Beste investering ever

Mijn hele leven ben ik een gever geweest. Nu was/werd het tijd dat ik mezelf iets gunde en dat is de online training bij Claudia te volgen. Ik ben een aantal maanden verder maar is de beste investering ever. Groetjes Elly Smit